Wednesday, October 04, 2017

മിനർവാ ദേവിയുടെ ബാത്ത്, ജെയിൻ ഓസ്റ്റിന്റേയും

(മനോരമ ഓണ്‍ലൈനില്‍ വന്നിട്ടുണ്ട് ഇത്. കുറച്ചുകൂടി ഫോട്ടോകളും ചേര്‍ത്ത് ഇവിടെ ഇടുന്നു.) 

ചരിത്രം എന്നു നമ്മൾ പഠിക്കുന്നത് അധികവും അധിനിവേശങ്ങളുടെ കഥയാണ്. സൂര്യനസ്തമിക്കാത്ത ബ്രിട്ടീഷ് സാമ്രാജ്യത്തിനും ഒരുകാലത്ത് റോമൻ അധീശത്വമുണ്ടായിരുന്നു. ആ അധീശത്വത്തിന്റെ ബാക്കിപത്രമത്രേ റോമൻ പ്രകൃതിദത്ത താപധാതുസ്‌നാനഘട്ടം എന്നു പുകൾപെറ്റ, പഴമ മുറ്റി നിൽക്കുന്ന ബാത്ത് ക്ഷേത്രനഗരം. എങ്ങോട്ടു തിരിഞ്ഞാലും കാണാനുള്ളവ മാത്രമേയുള്ളു! പന്ത്രണ്ടു ലക്ഷം ലിറ്ററോളം ജലം ദിനേന ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ചുടുനീരരുവി ഉൾപ്പടെ മൂന്നു പ്രകൃതിദത്ത ജലാശയങ്ങൾ നഗരത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്തു തന്നെയാണ്.

തലയും ചെവിയും മൂടിയ തൊപ്പിയടക്കം തണുപ്പിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ സർവ്വസന്നാഹങ്ങളോടെയുമാണ് കുന്നുകളും താഴ്വരകളും നിറഞ്ഞ അതിമനോഹരമായ ബാത്ത് കാഴ്ച്ചകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിയത്. കുറച്ചു നടന്നപ്പോൾ നീല ഉടുപ്പും തൊപ്പിയും ധരിച്ച ജെയിൻ ഓസ്റ്റിൻ പ്രതിമകണ്ണിലുടക്കി.
ഒരു നിമിഷം മി.ഡാർസിയും ജയിനുമെല്ലാം മനസ്സിലെത്തി. മടക്കയാത്രയിൽ കാണാം എന്നു നിനച്ച് നേരെ റോമൻ ബാത്ത് ആൻഡ് ടെംപിൾ സമുച്ചയത്തിലേക്ക് വച്ചുപിടിച്ചു.

അവിടെ എത്തിയപ്പോഴുണ്ട്, കവാടത്തിനു മുന്നിൽ ജെയിൻ ആസ്റ്റിൻ കഥാപാത്രങ്ങൾ ജീവൻ വച്ചു നിൽക്കുന്നു!
ആളുകളാകട്ടെ അവരോടു കുശലം പറയലും ഫോട്ടോ എടുക്കലും ബഹളം തന്നെ. ഇതെല്ലാം ബ്രിട്ടീഷുകാരുടെ രസകരമായ ടൂറിസം പ്രചാരമാർഗ്ഗങ്ങളത്രേ. റോമൻ ബാത്ത് & ടെംപിൾ സമുച്ചയത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനകവാടം ജോർജ്ജിയൻകാല ബാത്ത് ആബിയോടു ചേർന്നാണ്.

ടിക്കറ്റിനായി ക്യൂവിൽ നിൽക്കവേ പരസ്പരം ചുംബിച്ച് ചിലർ ആഞ്ഞുസ്‌നേഹിക്കുന്നത് കണ്ടു. ഭാഗ്യം, സ്‌നേഹനിർവ്വചനങ്ങൾ നടത്തി സ്വന്തം കാടൻ വിധി നടപ്പാക്കുന്ന ദുരാചാര പൊലീസ് ഇന്നാട്ടിൽ ഇല്ലല്ലോ!

ക്ഷേത്രസമുച്ചയത്തിന്റെ മുകൾ നിലയിലേക്കാണ് ആദ്യം പ്രവേശിക്കുക. റോമൻ ദൈവപ്രതിമകൾ കാവൽ നിൽക്കുന്ന തുറന്ന പ്രദക്ഷിണവഴിയിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ താഴെ കിംഗ്‌സ് സ്പ്രിംഗ് എന്നു വിളിക്കുന്ന, 12 -ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ കെട്ടിയെടുത്ത ചുടുനീർ ജലാശയം, നാലുകെട്ടിലെ നടുമുറ്റം പോലെ ദീർഘചതുരാകൃതിയിൽ കിടക്കുന്നത് കാണാം.
ഇടനാഴി ചുറ്റി താഴത്തേക്കിറങ്ങി ചുടുനീർ ജലാശയസമീപമെത്തി. ഉറവ ഒലിച്ചെത്തുന്നിടം അറിയാനായി ഒരു പരന്ന കല്ല് വെച്ചിട്ടുണ്ട്.
വെള്ളത്തിൽ ഇറങ്ങാൻ പാടില്ല. കൈവിരൽ പതിയെ ഒന്നു മുക്കി നോക്കി, സുഖകരമായ ഇളം ചൂടുണ്ട്. അവിടവിടെയെല്ലാം കുമിളകൾ പൊന്തി വരുന്നുണ്ട്. ചൂടുനീർക്കുമിളകൾ, ഭൂമിയുടെ ചുടുനിശ്വാസം പോലെ! 

റോമാക്കാരും നമ്മൾ കേരളക്കാരെ പോലെ കുളിഭ്രമക്കാരായിരുന്നു. അതിനാൽ തന്നെ സ്‌നാനഘട്ടങ്ങളും സുലഭമായിരുന്നു. 46 ഡിഗ്രി സെൽഷ്യസിൽ മുകൾപ്പരപ്പിൽ എത്തുന്ന ജലം പിന്നീട് കുളിക്കാനുള്ള ചൂടായ ഏതാണ്ട് 33 ഡിഗ്രിയിലേക്ക് തണുക്കുന്നു. ഈ ധാതുസമ്പുഷ്ടചൂടുജലത്തിന് രോഗശമനശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു, കുളിച്ചാൽ ശരീരവേദനകളും ത്വക്ക് രോഗങ്ങളും മറ്റും മാറുമായിരുന്നത്രേ. അതുകൊണ്ടു തന്നെയാണ് പ്രകൃതിദത്ത സ്പാ (സ്പാ-ജലത്തിലൂടെ ആരോഗ്യം എന്നർത്ഥം) എന്ന് ബാത്ത് നഗരം അറിയപ്പെട്ടത്. ജലാശയത്തിലെ ധാതുക്കളുടെ പട്ടിക അവിടെത്തന്നെയുള്ള മ്യൂസിയത്തിൽ കാണാം.

റോമാക്കാർക്കു വരുംമുമ്പ് സുലിസ് ദേവിയെ ആയിരുന്നു ക്ഷേത്രത്തിൽ ആരാധിച്ചിരുന്നത്. സുലിസ് ദേവിയെ റോമാക്കാർ തങ്ങളുടെ മിനർവാ ദേവിയെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു, അങ്ങനെ സുലിസ് ദേവി, സുലിസ് മിനർവാ ദേവി ആയി. എ.ഡി. ഒന്നിലേതെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന, വെങ്കലത്തിൽ വാർത്ത, ദേവിയുടെ തലയുടെ പ്രതിമ മ്യൂസിയത്തിൽ കാണാം.
 ക്ഷേത്രാങ്കണത്തിലേക്കു കയറുമ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ത്രികോണരൂപത്തിലുള്ള അലംകൃതമുഖപ്പ് പ്രദർപ്പിച്ചതിൽ പക്ഷേ സൂര്യരൂപത്തിലുള്ള ഒരു ഭീകരമുഖമാണ് ദേവിയുടേത്.

ജലാശയം ചുറ്റി കയറിയത് മ്യൂസിയത്തിലേക്കാണ്. അവിടെ ബാത്ത് ചരിത്രം, പുരാതനകാല ബാത്ത് മാതൃകകൾ, പുരാവസ്തുക്കൾ, അക്കാലത്തെ ബാത്ത് കല്ലുകൾ, ആഭരണങ്ങൾ, പാത്രങ്ങൾ, പണിയായുധങ്ങൾ, നാണയങ്ങൾ അങ്ങനെ ഖനനത്തിൽ കിട്ടിയ പലതും പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.

'ശാപ തകിടുകൾ' എന്നു വിളിച്ചിരുന്ന 130 തകിടുകൾ ആയിരുന്നു മറ്റൊരു കൗതുകക്കാഴ്ച്ച.  കുളിക്കുമ്പോൾ തുണികൾ മോഷണം പോകുന്നതിനെ കുറിച്ചായിരുന്നുവത്രേ 80 ൽ അധികം ശാപരൂപത്തിലുള്ള പരാതികൾ. അവയുടെ വിശദരൂപങ്ങൾ അറിയണമെന്നുള്ളവര്‍ക്ക് ഇവിടെ വായിക്കാം. ദേവി കുളത്തിനുള്ളിൽ വസിക്കുന്നുണ്ട് എന്നു വിശ്വസിച്ചിരുന്നതിനാൽ എഴുതിയ തകിടുകൾ കുളത്തിലേക്ക് ചുരുട്ടി എറിയുകയായിരുന്നത്രേ പതിവ്. ശാപമല്ലെങ്കിലും ഇപ്പോഴും നാണയങ്ങൾ എറിയലുണ്ട്, അകത്തെ തെളിനീർ തടാകത്തിൽ നിറയെ നാണയങ്ങൾ കിടക്കുന്നത് കാണാം.

പുരാതന സിറിയക്കാരന്റേതെന്ന് ശാസ്ത്രീയമായി തെളിയിച്ച ഒരു അസ്ഥികൂടം കണ്ടു. ചെറുതും വലുതുമായ 3ഡി സ്‌ക്രീനുകളിൽ റോമൻ കാല തെരുവുകളും മനുഷ്യരും മൃഗങ്ങളും മറ്റും പുനർജ്ജനിക്കുമ്പോൾ, അവർ തമ്മിൽ തമ്മിൽ കുശലം പറയുന്നതും ജോലി ചെയ്യുന്നതും മറ്റും കാണുമ്പോൾ, നമ്മൾ എവിടെയാണ് നിൽക്കുന്നത് എന്ന് ഒരു സ്ഥലജലവിഭ്രാന്തി അനുഭവപ്പെട്ടുപോകും. അത്ര സ്വാഭാവികമായാണ് നമ്മുടെ തൊട്ടടുത്ത് ഇതാ നിൽക്കുന്നു എന്നതു പോലെ അവരെല്ലാം സ്‌ക്രീനിൽ തെളിയുക. 

നമ്മൾ നടക്കുന്നത് ഹെൽറ്റർ സ്പ്രിംഗ്, ക്രോസ് ബാത്ത് സ്പ്രിംഗ് എന്ന മറ്റു രണ്ടു ജലാശയങ്ങളുടേയും അതിലേക്കെല്ലാം ഉള്ള ഉറവകളുടേയും മുകളിലൂടെ കെട്ടിയ കെട്ടിടങ്ങളിലൂടെയാണ്!

നടുഭാഗം ഗ്ലാസ്സ് പാകിയ തറയുള്ളതിനാൽ താഴെ കല്ലുകളും നീരൊഴുക്കും വ്യക്തമായി കാണാം. ഉരുണ്ടതും പരന്നതുമായ, ചെറുതും വലുതുമായ പാറകൾ സമൃദ്ധമായി കാണാവുന്ന വേനൽക്കാല മീനച്ചിലാറാണ് പെട്ടന്ന് ഓർമ്മ വന്നത്. ചുടുനീർക്കുളത്തിലെ അധികവെള്ളം ഒഴുകി 400 മീറ്റർ അകലെയുള്ള എവൺ നദിയിലേക്കു പോകുന്ന ഓവുചാൽ കണ്ണാടിക്കടിയിലൂടെ കാണാം.
കൂടാതെ ജലത്തിന്റെ ഉറവിടത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞു വെള്ളച്ചാട്ടമുണ്ട്. കണ്ടാൽ ചാടി കുളിക്കാൻ തോന്നുവാൻ തോന്നിപ്പോകും! റെയിലിംഗിന് അടുത്തു നിന്ന് മതിയാവോളം അത് കണ്ട് ആസ്വദിക്കാം. ടോയ്‌ലറ്റുകൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നത് അരുവിയിൽ നിന്നുള്ള താപോർജ്ജം കൊണ്ടാണ് എന്ന് അവിടെ എഴുതിവച്ചിട്ടുണ്ട്. വളരെ നന്നായി പരിപാലിച്ച് നിലനിർത്തിയിരിക്കുന്ന സമുച്ചയം കണ്ടപ്പോൾ എന്തൊരു ടിക്കറ്റ് നിരക്ക് എന്ന സങ്കടം തീർത്തും മാറിക്കിട്ടി! വിശദമായി അറിയാൻ ഇവിടം സന്ദർശിക്കാം.

വിശപ്പ് കലശലായിരുന്നു അപ്പോഴേയ്ക്കും. ഭക്ഷണം കഴിച്ച് നേരേ പോയത് 40, ഗേസ്ട്രീറ്റ്, എന്ന ജെയിൻ ആസ്റ്റിൻ സെന്ററിലേക്കാണ്. അക്കാലത്തെ വേഷം ധരിച്ച പെൺകുട്ടിയാണ് ടിക്കറ്റ് കൗണ്ടറിൽ. 'It is a truth universally acknowledged, that a single man in possession of a good fortune, must be in want of a wife' എന്ന പ്രശസ്ത ജയിൻ ആസ്റ്റിൻ ലിഖിതം അവിടെ നിന്നു തന്നെ വാങ്ങുന്ന കൗതുകമോർത്ത് വില നോക്കി. ഇറ്റാലിക്‌സിൽ എഴുതിവച്ചിരിക്കുന്ന ആ കുഞ്ഞു ലിഖിതത്തിന് 10 പൗണ്ട്! ജീവിച്ചിരുന്ന കാലത്ത് തന്റെ പേർ പുസ്തകത്തിൽ അച്ചടിച്ചു വന്നത് കാണാൻ ഭാഗ്യം കിട്ടിയിട്ടില്ലാത്ത ആ പാവം വനിതയുടെ രചനത്തുണ്ടിന് ഇപ്പോൾ തീവില! ടിക്കറ്റ് എടുത്തുതന്നെ കീശ കീറി, ഇനി ഇതു വേണ്ടേ വേണ്ട എന്ന് അകത്തേക്കു കയറി. ഫിലം ഷോയും ഗൈഡ് വക ആസ്റ്റിൻ കുടുംബത്തെ കുറിച്ചുള്ള വിവരണവും കഴിഞ്ഞ് പെയിന്റിംഗുകൾ, പ്രതിമകൾ, അക്കാലത്തെ വേഷഭൂഷകൾ, പാത്രങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ കണ്ടു. പഴയ കാല ക്വിൽറ്റ് പേനയും മഷിയും വച്ചിട്ടുണ്ട്. അതെടുത്ത് പേരെഴുതി വച്ചു. ജയിൻ ആസ്റ്റിന്റേയും അവരുടെ പ്രശസ്ത കഥാപാത്രമായ മി.ഡാർസിയുടേയും പ്രതിമകൾക്കൊപ്പം പടം പിടിച്ചു.



അവർ വെറും 6 മാസം മാത്രം താമസിച്ച ഇടമാണത്. ഇവിടുത്തെ സന്ദർശനം തീർത്തും നിരാശാജനകം ആയിരുന്നുവെന്നു പറയാതെ വയ്യ! ബാത്ത് ൽ നാല് ഇടങ്ങളിൽ ജയിൻ കുടുംബം താമസിച്ചിട്ടുണ്ട്, അവ ചുറ്റി ടൂറുമുണ്ട്. ഒരു വീട്ടിൽ മാത്രം അവരുടെ പേർ എഴുതിയ ലോഹഫലകം പുറത്തുണ്ടത്രേ. മാതാപിതാക്കൾ വിവാഹിതരായ സ്ഥലം, പിതാവിന്റെ ശവകുടീരം, അങ്ങനെ പലവിധത്തിലും ബാത്ത്, ജയിൻ ഓസ്റ്റിന് പ്രിയപ്പെട്ടതായിരുന്നു. അവർ അതു പറഞ്ഞിട്ടുമുണ്ട്. സഹോദരൻ ഹെന്റിയുടെ ആരോഗ്യം വീണ്ടെടുക്കാനായിരുന്നു അവർ ആദ്യം ബാത്ത് സുഖവാസകേന്ദ്രത്തിൽ എത്തിയത്. കൂടുതൽ അറിയാൻ ഇവിടം സന്ദർശിക്കാം.

18-ാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ഫാഷൻ ചിഹ്നമായിരുന്ന, ബാത്തിലെ എല്ലാ ആഘോഷങ്ങൾക്കും ചുക്കാൻ പിടിച്ചിരുന്ന ബൗ നാഷ് പ്രഭുവിന്റെ പടുകൂറ്റൻ ഗേഹത്തിനു മുന്നിലൂടെയാണ് തിരികെ നടന്നത്. ജൂലിയാന പോപ്പ്‌ജോയ് പ്രഭ്വി ചാരനിറത്തിലുള്ള വേഷമണിഞ്ഞ് കൂടക്കൂടെ ഇവിടെ ഇപ്പോഴും സന്ദർശിക്കുമത്രേ.
മറ്റു വിനോദസഞ്ചാരകേന്ദ്രങ്ങളിൽ എല്ലാം ഉള്ളതുപോലെ, പ്രേതങ്ങളെ കണ്ടുപിടിക്കാനുള്ള രാത്രികാലപ്രേതനടത്തങ്ങൾ ഇവിടെയും സംഘടിപ്പിക്കാറുണ്ട്. അതും ടൂറിസം വികസനഭാഗം തന്നെ! ബാത്തിലെ 38 കാഴ്ച്ചകളിലൂടെ കറങ്ങുന്ന ചുവന്ന ഇരുനില ഹോപ്പ് ഓൺ ഹോപ്പ് ഓഫ് ബസുകൾ ചുറ്റിക്കറങ്ങുന്നത് കണ്ടു.

അടുത്ത ലക്ഷ്യം സർക്കസ്, റോയൽ് ക്രെസന്റ്, എന്ന ഭീമാകാരന്മാരായ കെട്ടിടസമുച്ചയങ്ങളായിരുന്നു.


വിക്കിയില്‍ നിന്നുള്ള പടം.
സമ്പൂർണ്ണ വൃത്താകൃതിയിലും അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുമാണ് ഈ ബൃഹത് കെട്ടിടങ്ങൾ, 1700 കളുടെ അവസാനം പണിതവ. ഇടയിലൂടെ റോഡുകളുമുണ്ട്. അവയുടെ മുമ്പിൽ നിന്ന് അങ്ങേയറ്റം ഇങ്ങേയറ്റം കണ്ണെത്താതെ 'അമ്പമ്പോ ' എന്ന് അതിശയിച്ച്, മടക്കയാത്രയ്ക്കു വട്ടം കൂട്ടി. ഒട്ടേറെ കാഴ്ച്ചകൾ ബാക്കിവച്ചാണ് ബാത്ത് വിട്ടത്. 
 ,

Thursday, September 28, 2017

മാഗ്നാ കാർട്ടാ

ഇതു മനോരമ ഓണ്‍ലൈനില്‍ വന്നിരുന്നു. ലിങ്ക് ഇവിടെ.


                         

ബ്രിട്ടനിലെ ഏറ്റവും ഉയരം കൂടിയ-404 അടി-ഗോപുരമുള്ള പടുകൂറ്റൻ കത്തീഡ്രൽ സമുച്ചയം കാണാൻ പോകുമ്പോൾ, അവിടെച്ചെന്ന് കേരളത്തിലെ ഒരു പെൺകുട്ടിക്കു വേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നതിന് ഇടയാകും എന്ന് സ്വപ്‌നേപി വിചാരിച്ചിരുന്നില്ല. പക്ഷേ അതു സംഭവിക്കുക തന്നെ ചെയ്തു. അതെ, ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ ചരിത്രം സംബന്ധിച്ച് സുപ്രധാനമായ, 800 ൽ പരം വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുള്ള മാഗ്നാ കാർട്ട അഥവാ മഹാപ്രമാണപത്രിക എന്ന രേഖയുടെ നാല് മൂലപകർപ്പുകളിൽ ഒന്നു സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന സാൽസ്ബറി കത്തീഡ്രൽ കാണവേയാണ് അതു സംഭവിച്ചത്. കണ്ടാലും കണ്ടാലും കണ്ടുതീരാത്ത ആ ബ്രൃഹത് പള്ളിസമുച്ചയം കണ്ടു നടക്കുമ്പോഴാണ് നമുക്കേറ്റ മുറിവുകൾ അവിടെ ഉപേക്ഷിച്ച്, നവമായ മനസ്സോടെ മുന്നോട്ടു പോകാനുള്ള ഒരു പ്രാർത്ഥനാ ഇടം കണ്ടത്. അതു കണ്ടയുടനേ 'അപരാജിത '-ഇര അല്ല- എന്നു ഞങ്ങൾ ചിലർ പറയുന്ന പെൺകുട്ടി വളരെ സ്വാഭാവികമെന്നോണം എന്റെ മനസ്സിലേക്ക് കടന്നു വരികയായിരുന്നു. ആ ഇരുണ്ട രാത്രിയുടെ ഓർമ്മകൾ അവളുടെ മനസ്സിൽ നിന്ന് എന്നേക്കുമായി തുടച്ചുനീക്കണമേ എന്നു ഞാൻ പ്രാർത്ഥിച്ചു. അവിടംകൊണ്ടും തീർന്നില്ല, കേരളത്തിലെ അനേകം സ്ത്രീജനങ്ങൾക്കു ധൈര്യം പകർന്ന അവൾക്കായി, ഇന്നേവരെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത, മിണ്ടിയിട്ടില്ലാത്ത അവൾക്കു വേണ്ടി, ട്രിനിറ്റി ചാപ്പലിൽ മെഴുകുതിരിയും കൊളുത്തി. വാസ്തവത്തിൽ അവളുടെ മുറിവുകൾ എത്രമാത്രം എന്റേതും കൂടി ആയിത്തീർന്നിരിക്കുന്നു എന്നൊരു തിരിച്ചറിവു കൂടിയായിരുന്നു അത്.

വിവിധ നിറങ്ങളിൽ കായ്ച്ചുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന, ആരും പറിക്കാനില്ലാത്ത ആപ്പിൾ മരങ്ങളും പ്ലം മരങ്ങളും ഉൾപ്പടെ വൃക്ഷങ്ങളും ചെടികളും വശങ്ങളിൽ തിങ്ങിനിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന ഹൈവേയിലൂടെ സാൽസ്‌ബെറിയിലെത്തി. പഴമ മുറ്റി നിൽക്കുന്ന തെരുവിലൂടെ നടക്കുമ്പോൾ ഏതോ ഗതകാലത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നിപ്പോയി. ഇതിനുമുമ്പ് ഷേക്‌സ്പിയേഴ്‌സ് പ്ലേസ് സന്ദർശിച്ച ഓർമ്മയും വന്നു. തണുപ്പിനെ പ്രതിരോധിക്കാൻ പല പാളി വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചിരുന്നെങ്കിലും മുഖത്തേക്കു വീശുന്ന തണുത്ത കാറ്റ് വല്ലാതെ വിഷമിപ്പിച്ചു. കൂട്ടത്തിൽ കുഞ്ഞി ചാറ്റൽമഴയും. ചൂടുകോഫി കഴിച്ച് സ്വയം ചൂടാക്കി കത്തീഡ്രലിൽ എത്തി. മുപ്പത്തെട്ടു വർഷങ്ങളെടുത്ത് 1200 കളിൽ പണിതീർത്ത കത്തീഡ്രൽ ഉയർത്തിയിരിക്കുന്നത് ചതുപ്പു നിലത്ത് വെറും നാലടി മാത്രം താഴ്ച്ചയുള്ള അടിത്തറയിലാണ്! പരശുരാമൻ മഴു എറിഞ്ഞ് കേരളം സൃഷ്ടിച്ചു എന്ന ഐതിഹ്യം പോലെ ഒന്ന് ഇതു സംബന്ധിച്ചും ഉണ്ട്. തന്റെ അമ്പ് എവിടെ പതിക്കുന്നുവോ അവിടെ പള്ളി പണിയും എന്നു ബിഷപ്പ് തീരുമാനിച്ചുവെന്നും പക്ഷേ അമ്പേറ്റ് ഒരു മാൻ വീണെന്നും അവിടെയാണ് പള്ളി പണിഞ്ഞതെന്നും കഥയുണ്ട്.


അകത്തു കയറിയപ്പോൾ പള്ളിയിൽ മാസ് നടക്കുകയാണ്. അതുകൊണ്ട് പള്ളിക്കു ചുറ്റും നടന്നു കണ്ടു ആദ്യം. നാലുകെട്ടിന്റെ മാതൃകയിലാണ് പള്ളി.

നടുത്തളത്തിലെ നെല്ലു പോലെയുള്ള പുൽനാമ്പുകൾ കാറ്റിലുലയുമ്പോൾ ഓളം വെട്ടുന്ന പ്രതീതിയാണ്. രണ്ടു മരങ്ങളും ഒരു പ്രതിമയും വശങ്ങളിൽ കല്ലറകളും ഉള്ള അവിടേക്ക് പക്ഷേ നമുക്ക് പ്രവേശിക്കാനാവില്ല. കമാനമാർഗ്ഗത്തിലെ തിട്ടയിൽ നിന്നും ഇരുന്നും കാണാം. ഒരു വശത്തു നിൽക്കുമ്പോൾ മറുവശത്തു നിന്ന് ഫോട്ടോ എടുക്കാം. കമാനമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ നടക്കുന്നത് നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പു മരിച്ചവരുടെ ശവക്കല്ലറകൾക്കു മീതേയാണ്. വളരെ ഉയർന്ന മച്ചിലും ചിത്രപ്പണികൾ ഉണ്ട്. അവ നോക്കി കാണുന്നത് ശ്രമകരമായതിനാൽ അവയുടെ നേർതാഴെ വലിപ്പമുള്ള സമചതുരാകൃതിയിലുള്ള കണ്ണാടി നമ്മുടെ അരപ്പൊക്കത്തിൽ വച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിലൂടെ ഓരോ കൊത്തുപണി ചിത്രവും നന്നായി കാണാം, എന്താണ് അത്, ഉദാഹരണത്തിന്, തിന്മയ്ക്കു മേൽ നന്മ ജയിക്കുന്നത്, എന്നും മറ്റും വിശദീകരണവുമുണ്ട്.

കുറച്ചു നീങ്ങിയപ്പോൾ പൊക്കം കൂടിയതും കുറഞ്ഞതുമായ രണ്ടു തടി ഫ്രെയിമുകൾ വച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. അവയിൽ നടുക്ക് തല കയറത്തക്ക വിധമുള്ള വലിയ ദ്വാരവും ഇരുവശങ്ങളിലും കൈ പുറത്തേക്ക് ഇടത്തക്കവിധമുള്ള രണ്ടു ചെറുദ്വാരങ്ങളും ഉണ്ട്. ഒരു സഞ്ചിയിൽ  കാഴ്ച്ചക്കാർക്ക് വേണമെങ്കിൽ അഭിനയിച്ചു നോക്കാനായി തലമൂടുന്ന ചുവന്ന തുണിയും ചാക്കുകഷണവും വച്ചിട്ടുണ്ട്. എത്രയോ പേരുടെ രക്തം ചീറ്റി തെറിച്ചിട്ടുണ്ടാകും ആ തലവെട്ടു തടിമറകളിൽ. എനിക്ക് പെട്ടെന്ന് ഓർമ്മ വന്നത് മൂലകുടുംബത്തിൽ പണ്ട് ഉണ്ടായിരുന്നതായി കേട്ടിട്ടുള്ള വാളുതേപ്പു കല്ലിനെ കുറിച്ചാണ്. ആ കല്ലിൽ ഉരച്ച് മൂർച്ച കൂട്ടിയ വാളും കുറെ തലകൾ കൊയ്തിട്ടുണ്ടത്രേ. ശാന്തം പാപം!

അതുകഴിഞ്ഞ് സാക്ഷാൽ മാഗ്നാ കാർട്ട
സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നിടം കാണാൻ കയറി. ലേശം ഇരുണ്ട ഇടനാഴിയിലൂടെ കയറിയാണ് സർവ്വത്ര വെളിച്ചം വാരിവിതറുന്ന, നിറം തേച്ച സ്ഫടികപാളികൾ പിടിപ്പിച്ച വശങ്ങളും മച്ചുകളും ഉള്ള അഷ്ടഭുജക്ഷേത്ര(ഒക്ടഗൺ) ആകൃതിയിലുള്ള ചാപ്റ്റർ ഹൗസ് എത്തിയത്. അതിമനോഹരമാണ് അതിന്റെ രൂപകൽപ്പന.
ഭിത്തികളും മച്ചും എല്ലാം കണ്ടാലും കണ്ടാലും മതിവരില്ല, വാതിൽക്കൽ തന്നെ പല ഭാഷകളിൽ കാർഡുകൾ നിരത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്, വെർച്യൂസ് ആൻഡ് വൈസസ് എന്നെഴുതിയ കാർഡ് എടുത്തു വായിച്ചുനോക്കി.
ആർച്ചിൽ നന്മയേയും തിന്മയേയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ധാരാളം കുഞ്ഞിരൂപങ്ങൾ കൊത്തിവച്ചിട്ടുണ്ട്, അവയെ കുറിച്ചാണ്, സ്ത്രീരൂപങ്ങളൾ നന്മയേയും പുരുഷരൂപങ്ങൾ തിന്മയേയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു! അത് എനിക്കു റൊമ്പം പുടിച്ച്!

ആട്ടിൻ തോലിൽ ലാറ്റിൻ ഭാഷയിൽ എഴുതിയ 'മാഗ്ന കാർട്ട', മുറിയ്ക്കുള്ളിൽ  ഒരു കൊച്ചു കൂടാരത്തിനുള്ളിലാണ് വച്ചിരിക്കുന്നത്, അവിടെ ഫോട്ടോഗ്രാഫി നിഷിദ്ധവുമാണ്. പൊന്നുപോലെ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു 800 ൽ പരം വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുള്ള ആ മൂലപ്രമാണം. ഈ സൂക്ഷിക്കലിന് ബ്രിട്ടീഷുകാരെ നമിച്ചേ മതിയാകൂ! അതിലെ നാലു പ്രമാണങ്ങൾ ഇപ്പോഴത്തെ നിയമാവലിയിലും ഉണ്ട് എന്ന് കൂടാരത്തിനു പുറത്ത് എഴുതിവച്ചിട്ടുണ്ട്.

ചാപ്റ്റർ ഹൗസിൽ ബൈബിൾ കഥകളുടെ ധാരാളം കൊത്തുപണികളുണ്ട്, ആദത്തിനേയും അവ്വയേയും പുറത്താക്കുന്നുത്, പ്രളയത്തിൽ നോഹ പെട്ടകത്തിൽ കയറുന്നത് തുടങ്ങി പലതും. പക്ഷേ കണ്ടുപിടിക്കുവാൻ സമയം മെനക്കെടണം, നന്നേ പാടുപെടുകയും ചെയ്യും!

പിന്നീടാണ് പള്ളിക്കകം പൂകിയത്. നമ്മൾ എവിടെയാണ് അപ്പോൾ നിൽക്കുന്നതെന്ന് ഒരു വനിത അവരുടെ മാപ്പ് കാണിച്ചു പറഞ്ഞുതന്നു, ലീഫ്‌ലെറ്റുകളും നൽകി. കഴുത്തുമുതൽ പാദം വരെ നീളുന്ന ളോഹ ധരിച്ച് അവിടെ നിന്നിരുന്ന നാലു പുരോഹിതരിൽ ഒരാൾ സ്ത്രീയായിരുന്നു! അപ്പോൾ അൾത്താരകൾ ഇവിടെ സ്ത്രീകേറാമലയല്ല! ഇംഗ്ലണ്ടിൽ ആദ്യമായി പെൺകുട്ടികളുടെ കൊയർ തുടങ്ങിയതും ഇവിടെയാണത്രേ. ആകെ സ്ത്രീസൗഹൃദാന്തരീക്ഷം!

ലോകത്തിലേക്കും ഏറ്റവും പഴക്കം കൂടിയ, അക്ഷരങ്ങളില്ലാത്ത, ശബ്ദിക്കുക മാത്രം ചെയ്യുന്ന ഭീമൻ ക്ലോക്ക് വശത്ത് വച്ചിരുന്നു. ഉയരം വളരെ കൂടിയതിനാലും തിരക്കു മൂലവും വളരെ ദൂരെ നിന്നല്ലാതെ മുഴുവനും ഫോട്ടോയിൽ വരുത്തുവാൻ പ്രയാസമാണ്. പടങ്ങൾ ഇവിടെ കാണാം. വിക്കി ഫോട്ടോ ഇവിടെ കാണാം.

പല പ്രാർത്ഥനായിടങ്ങൾ ചേർന്നതാണ് സമുച്ചയം. വശങ്ങളിൽ നൂറ്റാണ്ടുകൾക്കു മുമ്പുള്ള വളരെ പഴയ കല്ലറകളും അവയ്ക്കു മുകളിൽ കിടക്കുന്ന ആൺ-പെൺ രൂപങ്ങളും കണ്ടു. ഭിത്തികളിൽ മരിച്ചുകിടക്കുന്ന രൂപത്തിലുള്ള പ്രതിമകൾ ധാരാളം. എല്ലാം അതാതുകാലത്തെ പ്രധാനികൾ.

ഇടയ്ക്കിടെ പല കൂട്ടിച്ചേർക്കലുകളും നടന്നിട്ടുണ്ട്, പക്ഷേ അതൊന്നും ഏച്ചുകെട്ടിയതായി തോന്നുകയേയില്ല. പഴയ വാസ്തുശൈലിയുമായി അത്രയ്ക്ക് ഇണങ്ങുംവിധമാണ് അവ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. നടുക്കായി ഒരു സമചതുരത്തിൽ വശങ്ങൾ കമാനാകൃതിയിൽ ചെയ്ത നിറഞ്ഞുകവിയുന്ന ഒരു കുളമുണ്ട്, പക്ഷേ ഒരു തുള്ളി പോലും തറയിൽ വീഴില്ല! നാലു മൂലകളിലൂടെ മാത്രമേ വെള്ളം പുറത്തേക്ക് ഒഴുകുകയുള്ളു. അതും വശത്തേക്ക് തെറിപ്പിക്കുകയൊന്നുമില്ല, കൃത്യമായി അതിനുള്ള കുഴിയിലേക്ക് തന്നെ. അതിലെ എഞ്ചിനീയറിംഗ് വൈദഗ്ദ്ധ്യം നന്നായി ബോധിച്ചു. 2008 ലെ കൂട്ടിച്ചേർക്കലാണ് ഇത്. നാലു വശവുമുള്ള കമാനാകൃതികളിൽ ഓരോ ബൈബിൾ വാക്യം ആലേഖനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, പള്ളിയിലെ മാമോദീസയക്ക് ഇപ്പോൾ ഈ ജ്ഞാനസ്‌നാന തൊട്ടി (ഫോണ്ട്, വില്യം പൈ Font) ഉപയോഗിക്കുന്നു.

ആളൊഴിഞ്ഞ് നേരേ ഒരു ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ പറ്റിയില്ല അവിടെ. ഇതാ അവരുടെ സൈറ്റിലെ പടം.

പതിയെ ഉള്ളിലേക്കു വീണ്ടും നടന്നപ്പോഴാണ് കറങ്ങുന്ന പ്രിസം സൂക്ഷിച്ചിട്ടുള്ള, ആദ്യം സൂചിപ്പിച്ച പ്രാർത്ഥനാ ഇടം കാണാനിടയായതും പ്രാർത്ഥിച്ചതും. ട്രിനിറ്റി ചർച്ചിലെ
അൾത്താരയ്ക്കു സമീപം എത്തിയപ്പോൾ ഒരു വലിയ നോട്ടുബുക്ക് കണ്ടു. അവിടെ ദിവസവും പേരും വിവരങ്ങളും എഴുതിവച്ചാൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ദിവസം അവർ നമുക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കും അത്രേ. കുറേ പേർ എഴുതിയിരിക്കുന്നത് കണ്ടു.

രോഗവും മരുന്നുകളും ഓർമ്മകോശങ്ങളെ കാർന്നുതിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇപ്പോഴല്ല, മാഗ്ന കാർട്ട എന്നു കേട്ടാലുടൻ 1215 എന്നു പറയുവാൻ കഴിയുമായിരുന്ന തെളിയോർമ്മകൾ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലത്തായിരുന്നു ഇവിടെ വരേണ്ടിയരുന്നത് എന്ന നെടുവീർപ്പോടെയാണ് ആ പുരാതനപള്ളി വിട്ടു പുറത്തേക്കിറങ്ങിയത്.

കത്തീഡ്രലിനെ കുറിച്ചും മാഗ്നാ കാർട്ടയെ കുറിച്ചും കൂടുതൽ അറിയാൻ https://www.salisburycathedral.org.uk/magna-c-ar-ta  സന്ദർശിക്കാം. പളളിയ്ക്കുള്ളിലൂടെയുള്ള വെർച്വൽ ടൂറും നടത്താം.



Friday, June 09, 2017

ഹേബിയസ് കോർപ്പസ്

(പ്രായപൂര്‍ത്തി അവകാശങ്ങളില്ലാത്ത മാതാപിതാക്കളുടെ കാഴ്ച്ചപ്പാടിലൂടെ ഒരു കഥ.)  
                     
'ദാ, ഇപ്പോ തീരും. ഉടനേ നമുക്കിരിക്കാം. വടക്കുനിന്നുള്ള ഒരു കോവിലകംകാരാണ്, ദൂരേന്നു വരുന്നവർ. ' വക്കീൽ ഇടയ്ക്കു വന്ന് ക്ഷമാപണം നടത്തി.

ഹൈക്കോടതിയുടെ മീഡിയേഷൻ ഹാളിൽ കാത്തിരിപ്പു തുടങ്ങിയിട്ട് നേരം കുറച്ചായിരുന്നു. ഹർജിക്കുള്ള കാര്യങ്ങൾ വക്കീലിന് അടുക്കിന് പറഞ്ഞുകൊടുക്കണം. അത്രയേ വേണ്ടു. പക്ഷേ വക്കീലിന് ഒഴിവു കിട്ടണ്ടെ? കോടതിസമുച്ചയത്തിൽ തന്നെയുള്ള വക്കീലിന്റെ മുറിയ്ക്കു മുമ്പിലായിരുന്നു ആദ്യതപസ്സ്. പലവട്ടം വിളിച്ച് ഫോണെടുക്കാതെ മടുത്ത്, അവസാനം 'ക്ഷമിക്കണേ, വാദം നീണ്ടുപോയി, മീഡിയേഷൻ ഹാളിലേക്കു വരുമോ,' എന്ന് അവരുടെ ഫോൺ വന്നപ്പോൾ കാവൽ ഇങ്ങോട്ടേക്കു മാറ്റിയെന്നു മാത്രം. അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ പരാതിക്കാരുടേയും രോഗികളുടേയും മറ്റും സമയത്തിന് ഇന്നാട്ടിൽ എന്തു വില ?

വാസ്തവത്തിൽ ഈ കുത്തിയിരുപ്പു തന്നെയല്ലേ ആദ്യശിക്ഷ, ശാന്തിനി ചിന്തിച്ചു. പക്ഷേ എന്തിന്, എന്തു തെറ്റിന്റെ പേരിൽ?  നിറഞ്ഞുവന്ന കണ്ണുകൾ ആരും കാണാതെ തുടച്ചു. മനോജ് കസേരയിൽ കണ്ണടച്ചിരിക്കുകയാണ്. ധാരാളം പേരുണ്ട് ഹാളിൽ. പക്ഷേ ഓരോരുത്തരും താന്താങ്ങളിൽ മുഴുകി ഇരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരിലേക്ക് നോട്ടം പായിക്കുന്നതേയില്ല. സ്വന്തം മനസ്സിനുള്ളിലെ കടലിരമ്പം തന്നെ താങ്ങാൻ കഴിയുന്നുണ്ടാവില്ല, പിന്നെയല്ലേ അയൽപക്കക്കാരുടേത്?

വക്കീൽ രാജേശ്വരിയെ അവരുടെ വീട്ടിൽ പോയി കണ്ടത് കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ചയാണ്. വളരെ ഗൃഹപാഠം ചെയ്ത് വികാരങ്ങൾ നിയന്ത്രിച്ചു തന്നെയായിരുന്നു കാര്യങ്ങൾ ഏറ്റവും ചുരുക്കി പറഞ്ഞത്. പക്ഷേ എല്ലാം തകർത്ത് അവർ വെടി പൊട്ടിച്ചു.

'ഇങ്ങനെ ഒരു മകളെ നിങ്ങൾക്കിനിയെന്തിന്, എന്തിന് അവളെ അന്വേഷിച്ചു നടക്കുന്നു ?'

നെഞ്ചിൽ കുന്തം തറഞ്ഞ ഉൾവേദനയോടെ മനോജും ശാന്തിനിയും അതു കേട്ടു പരസ്പരം നോക്കിപ്പോയി. എത്രയോ ജീവിതങ്ങൾ അടുത്തുനിന്നു കണ്ടിട്ടുള്ള ആളല്ലേ വക്കീലമ്മ? എന്നിട്ടും സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് മക്കൾ അച്ഛനമ്മമാരെ പറിച്ചെറിയുന്നത്ര നിഷ്പ്രയാസം അച്ഛനമ്മമാർക്ക് മക്കളെ കളയാനാവില്ലെന്ന് അറിയില്ലെന്നുണ്ടോ?

'അല്ല, ആലോചിച്ചു പോയെന്നേ ഉള്ളു,' അവർ പിന്നെ മയപ്പെടുത്തി. ചോദ്യം എടുത്തുചാട്ടമായി പോയി എന്നു തോന്നിയിട്ടുണ്ടാവും. അവർക്കും മകളുണ്ടല്ലോ, പെട്ടെന്നു പ്രതികരിച്ചു പോയതായിരിക്കും.

'എന്റെ മകൾ....അവൾ നല്ലവളാണ്, വിവരമുള്ളവളും. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ...' ശാന്തിനി അറിയാതെ വിതുമ്പിപ്പോയി, കണ്ണു തുടച്ചു.

'ഉം..ആയിരിക്കും. പക്ഷേ കൊച്ചി വിരിച്ച വലയുണ്ടല്ലോ, അതിൽ പെട്ടുപോയ പെൺകിടാങ്ങൾക്കു രക്ഷപ്പെടാനാവില്ല.' വക്കീൽ കണ്ണിൽ ചോരയില്ലാത്ത വർത്തമാനം തുടർന്നു.

'അവനവൻ തോന്ന്യാസം ചെയ്യുന്നതിനും പഴി കൊച്ചിക്കാണല്ലോ,' മനോജ് ലേശം ഈർഷ്യയോടെ ഇടപെട്ടു. അതു കേട്ടതും വക്കീൽ വായ്ത്താരി തുടർന്നു, വക്കീലാണല്ലോ, താൻ പറഞ്ഞത് ശരിയാണെന്ന് സ്ഥാപിക്കണമല്ലോ.

'അതു നിങ്ങൾക്കീ കൊച്ചിയെ അറിയാൻ പാടില്ലാഞ്ഞാണ്. നിങ്ങളു രണ്ടുപേരും കോളേജിൽ ധാരാളം പിള്ളേരെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടാവും. അതൊന്നുമല്ല ഇവിടെ. കോസ്‌മോപൊളിറ്റൻ സിറ്റി, പ്രലോഭനങ്ങൾ കൂടുതൽ. സുഖലോലുപതയിലേക്ക് ചായാൻ, ചായ്ക്കാൻ എളുപ്പം.' ആ, ശരിയായിരിക്കും. പഠിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള എത്രയോ കുട്ടികൾക്കു കൗൺസിലിംഗ് നൽകിയിട്ടുണ്ട് ഇരുവരും. പക്ഷേ സ്വന്തം കാര്യം വന്നപ്പോൾ....

'ആദ്യം ഒരാളുമായി അടുപ്പമാകും, കുറേ കഴിഞ്ഞ് അത് ബ്രേക്ക് അപ് ആകും, അപ്പോൾ സ്വാന്തനവുമായെത്തുന്നത് അവന്റെ ചങ്ങാതിയായിരിക്കും. അങ്ങനെ അവനോടാകും അടുപ്പം. അങ്ങനെയങ്ങനെ അറിയാതെ കൈമറിഞ്ഞങ്ങു പോവും.' അവസാനം അവർ ഉപസംഹരിച്ചു.

'ഇല്ല, ഇല്ല...എന്റെ മാളു അത്ര ബുദ്ധിയില്ലാത്തവളല്ല,' ശാന്തിനി ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസം നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കട്ടെ എന്ന് വക്കീൽ പുച്ഛം വിതറി ചിരിച്ചു. മതി വക്കീലമ്മേ, ഒന്നു നിർത്തുമോ എന്ന് അവരുടെ മനസ്സു കേണു. ഇതൊന്നും കേൾക്കാനല്ലല്ലോ വന്നത്, മകളെ വീണ്ടെടുക്കാനല്ലേ. തന്റെ മുമ്പിൽ ഇരിക്കുന്നവരുടെ മുഖങ്ങൾ വിളറി വെളുക്കുന്നതൊന്നും കക്ഷികളെപ്പറ്റി പറയുന്ന വക്കീൽ മാഡം പക്ഷേ കണ്ടതേയില്ല.

മീഡിയേഷൻ ഹാളിലെ കാത്തിരിപ്പിനിടയിൽ ശാന്തിനി സ്വന്തം ജീവിതത്തിലേക്കൊന്നു തിരിഞ്ഞുനോക്കി. പുണ്യപാപങ്ങളുടെ, ശരിതെറ്റുകളുടെ മാനദണ്ഡം എന്താവും? കഴിഞ്ഞ തലമുറയോടും അടുത്ത തലമുറയോടും ഉള്ള കടമകൾ പലപ്പോഴും അവനവനെ മറന്നു തന്നെ വേണ്ടവിധം ചെയ്തിരുന്നു എന്നാണ് പരിപൂർണ്ണവിശ്വാസം. എന്നിട്ടും.....ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ? ഇല്ല, ഇക്കാലത്ത് ആ ചോദ്യത്തിന് തീരെ പ്രസക്തിയില്ല. ശാന്തിനി തത്വചിന്തകളിൽ മുഴുകി. അപ്പോഴത്തെ മാനസികാവസ്ഥയിൽ ഈ കണക്കെടുപ്പ് തികച്ചും സ്വാഭാവികം.

ഈയിടെയായി ചിന്തകളെല്ലാം പരിസമാപിക്കുന്നത് സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തലിലാണ്. ഇതിനെല്ലാം ഇടയായത് സ്വന്തം കുറ്റം തന്നെ, കേരളത്തിലെ ഒരു സാധാരണ അമ്മയെ പോലെ ആയിരുന്നില്ലല്ലോ താനൊരിക്കലും. മകളെ കടുത്ത വിശ്വാസവും മതിപ്പും ആയിരുന്നു. പൊട്ട വിശ്വാസം, വെറും വിഡ്ഢി. ശാന്തിനി സ്വയം പഴിച്ചു. അവൾ എഞ്ചിനീയറിംഗ് അവസാന സെം ആയപ്പോഴാണ് ഒരിക്കൽ മനോജിന്റെ ചേച്ചി ജാനകിച്ചേച്ചി അവളുടെ കല്യാണാലോചനക്കാര്യം എടുത്തിട്ടത്.

'പെൺകുട്ടികൾക്ക് സ്വന്തം ജോലിയും ആയി, ഒരു 25 വയസ്സും കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ പിടിച്ചാൽ കിട്ടില്ല, അവൾക്കു കല്യാണം നോക്കിത്തുടങ്ങാം.' പ്രായോഗികമതിയായ അവർ പറഞ്ഞു.

'ഓ, കുറച്ചു കഴിയട്ടെ ചേച്ചി, അവൾ കുറച്ചുനാൾകൂടി സ്വതന്ത്രയായി കഴിയട്ടെ, 'മനോജ് ചിരിച്ചു. ' ജോലികിട്ടി അടിച്ചുപൊളിക്കണം എന്നൊക്കെ അവൾ പറയാറുണ്ട്.'

'അവൾ കുറച്ചുനാൾകൂടി പെൺകുട്ടി ജീവിതത്തിന്റെ രസം നുണയട്ടെ ചേച്ചി. അല്ലാതെ ചേച്ചിയേം എന്നേം പോലെ കൂട്ടുകുടംബം തോളിൽ കേറിയാൽ...' ശാന്തിനിയായിരുന്നു അപ്പറഞ്ഞത്. പിന്നെ ചേച്ചി നിർബന്ധിച്ചില്ല.

ചേച്ചിയും കുടുംബവും, പ്രത്യേകിച്ച് ചേച്ചിയുടെ മകൾ പിങ്കിയും, മാളുവിന് ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടവരായിരുന്നു, പക്ഷേ ഇപ്പോൾ അവരെയെല്ലാം ഫേസ്ബുക്കിലെ ചങ്ങാതി പട്ടികയിൽ നിന്നു പോലും അവൾ നിഷ്‌കാസിതരാക്കി കളഞ്ഞു! അച്ഛനമ്മമാരടക്കം എല്ലാവരും അവൾക്കിപ്പോൾ പോയ ജന്മബന്ധുക്കളെ പോലെ, പിങ്കിയും ഒരുപക്ഷേ 'നോസി റിലേറ്റീവസ് ' ൽ ഒരാളായി കാണുമോ അവൾക്ക്, കുറച്ചുനാൾ മുമ്പുള്ള ഒരു വഴക്കിലെ വാക്കുകൾ ശാന്തിനിക്കു തികട്ടിവന്നു, വേണമെന്നു വച്ചിട്ടല്ല, അറിയാതെ. പക്ഷേ എടുത്തണിഞ്ഞ പുതുജന്മത്തിൽ അവൾക്ക് മനഃസ്വസ്ഥത കിട്ടുന്നുണ്ടാവുമോ? പകലിരമ്പം കഴിഞ്ഞ് രാത്രിശാന്തതയിൽ എങ്കിലും അവൾ തങ്ങളെ ഓർക്കുന്നുണ്ടാവില്ലേ? ഓർക്കാതിരിക്കാൻ കഴിയുമോ എത്ര വേണ്ടെന്നു വച്ചാലും?

മാളു എഞ്ചിനീയറിംഗ് മൂന്നാംവർഷമായപ്പോഴാണ് വീട്ടിൽ പ്രാരാബ്ധ തുടക്കം. മനോജിന്റെ അച്ഛൻ തീർത്തും ശയ്യാവലംബിയായി, അമ്മയ്ക്ക് അൾഷിമേഴ്‌സും. പക്ഷേ അന്നെല്ലാം മാളു അച്ഛനമ്മമാർക്ക് താങ്ങും തണലുമായിരുന്നു. 'ഷീ ഈസ് വെരി കേപ്പബിൾ, ' എന്നാണ് എപ്പോഴും ഓടിയോടി വന്നു സഹായിച്ചിരുന്ന ജാനകിച്ചേച്ചി പ്രിയ അനന്തരവൾക്ക് അന്ന് സർട്ടിഫിക്കറ്റ് നൽകിയത്. ടൂർ പോകാൻ പറ്റുന്നില്ല, പുറത്തു പോയി കഴിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല എന്നൊന്നും പറഞ്ഞു പോലും മാളു അന്ന് ഒരു പ്രശ്‌നവുമുണ്ടാക്കിയില്ല. അവളുടെ എല്ലാ ആവശ്യങ്ങളും അവൾ തന്നെ നിറവേറ്റി, അച്ഛനമ്മമാരെ ഒന്നിനും ബുദ്ധിമുട്ടിച്ചില്ലന്നെു മാത്രമല്ല, അിറഞ്ഞു സഹായിക്കയും ചെയ്തു പലപ്പോഴും. ആ മാളുവാണ് ഇന്നിപ്പോൾ ഇങ്ങനെ....തന്നെ വെറുതെ വിടണം, പിന്നാലെ നടന്ന് ഉപദ്രവിക്കരുത് എന്നു പറയുന്നത്! ഇത്രയൊക്കെ മാറാൻ കഴിയുമെന്നോ ഒരു പെൺകുട്ടിക്ക്? ഏക മകൾക്ക്?

ജോലി കിട്ടി അവൾ കൊച്ചിക്കു പോയപ്പോൾ, സത്യം പറഞ്ഞാൽ ആശ്വാസമായിരുന്നു. വീട്ടിലെ ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്നകന്ന്, അവൾ കൂട്ടുകാരുമായി ജീവിതത്തിന്റെ സന്തോഷം നുണയട്ടെ എന്ന് അവർ ആഗ്രഹിച്ചു. താമസസ്ഥലം കണ്ടുപിടിക്കാനും ജോലിക്കു ചേർക്കാനുമായി മനോജ് പുറപ്പെടാനൊരുങ്ങുമ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു,

'അതെല്ലാം ഞാൻ മാനേജ് ചെയ്‌തോളും അച്ഛാ, നിങ്ങൾക്കിവിടെ വേറെ വേണ്ടത്ര പ്രശ്‌നങ്ങളുണ്ടല്ലോ.'

തന്റെ മകൾ പിടിപ്പുള്ളവളാണ്, അവൾക്കു തെറ്റും ശരിയും തിരിച്ചറിയം, എന്ന് ശാന്തിനിക്ക് മാളുവിനെപ്പറ്റിയുള്ള മതിപ്പും വിശ്വാസവും ഒന്നുകൂടി ഉറച്ചു. ആഴ്ച്ചയിലാഴ്ച്ചയിൽ വീട്ടിൽ വന്നുകൊണ്ടിരുന്ന മാളു ഇടയക്കിടെ വരവ് മുടക്കുമ്പോഴും, അത്ഭുതമൊന്നും തോന്നിയില്ല. രണ്ടു ഹോംനഴ്‌സുമാരും വീട്ടുസഹായിയും എല്ലാമായി വീട്ടിൽ സ്വകാര്യത എന്നൊന്ന് തീരെ ഇല്ലാതായി  കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ജോലി രാജിവയ്ക്കലായിരുന്നു അടുത്ത എപ്പിസോഡ്. സോഫ്‌റ്റ്വേർ ജോലി മടുത്തു, എന്തോ പാർട്ട് ടൈം കോഴ്‌സും വേറൊരു ജോലിയും ചെയ്യുകയാണ്, എന്നൊരിക്കൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു. അതു വേണോ എന്ന് വരുംവരായ്കകൾ പറയാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും 'ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു അച്ഛാ ' എന്ന് അവൾ അവരുടെ വായടച്ചു. അങ്ങനെ മാസത്തിൽ ഒരിക്കൽ പോലും വരാതായി അവൾ. എന്നാലും കൃത്യമായി ഫോൺ വിളിച്ചിരുന്നു.

കുറേനാൾ കഴിഞ്ഞൊരു ദിനം അവൾ വീട്ടിൽ വന്നു. സ്വന്തമായി ബിസിനസ്സ് തുടങ്ങണം, പണം വേണം എന്നതായിരുന്നു ആവശ്യം. വീണ്ടും ജോലി കളഞ്ഞു എന്നും പഠനം ഉപേക്ഷിച്ചുവെന്നും മനസ്സിലായി. പുതുബിസിനസ്സ് തുടങ്ങാൻ പോകുന്നുവത്രേ. ഐഐഎമ്മിൽ നിന്നു പാസ്സായവർ ഉപ്പേരിക്കച്ചവടം നടത്തി വിജയിച്ചതും മറ്റും ഉദാഹരിച്ചു. ശരി, വിവരങ്ങൾ പറയൂ, ഞങ്ങളും കൂടി ഒന്നന്വേഷിക്കട്ടെ എന്നു പറഞ്ഞത് തരിമ്പും പിടിച്ചില്ല, നിങ്ങൾക്ക് ഇതേക്കുറിച്ച് എന്തറിയാം എന്നു പുച്ഛിച്ചു തള്ളി. വഴക്കും വക്കാണവുമായി. തങ്ങളുടെ മകൾ ഒരു ജോലിയിലും ഉറയ്ക്കില്ല എന്ന് അന്നാദ്യമായി അവർ വിലയിരുത്തി. ജാനകിച്ചേച്ചിയോടും പിങ്കിയോടും ഒന്നും സംസാരിക്കാൻ പോലും അവൾ കൂട്ടാക്കിയില്ല.

ഒരു പണമിടപാട് ബ്ലേഡ് കമ്പനിയിൽ നിന്ന്, പണയപ്പണ്ടം അടുത്തയാഴ്ച്ച് എടുക്കണം എന്ന ഫോൺവിളിയുടെ രൂപത്തിലായിരുന്നു അടുത്ത കനത്ത ആഘാതം. ശാന്തിനി വിയർത്തു പോയി അതു കേട്ടപ്പോൾ. അവളെന്തിനാണ് തന്റെ നംബർ നൽകിയത്, പിടികിട്ടിയില്ല. വിളിച്ചു പറഞ്ഞപ്പോൾ നാണക്കേടായി തീരെ. അമ്മ വിഷമിക്കണ്ട, ഞാനത് എടുത്തോളാം എന്നായി. അച്ഛൻ വാങ്ങിക്കൊടുത്തിരുന്ന ജന്മദിനസമ്മാനമായ മാലയും വളകളുമായിരുന്നു അവ! വഴക്കൊന്നും പറഞ്ഞില്ല ശാന്തിനി. പക്ഷേ എന്തായിരുന്നു പണത്തിന്റെ ആവശ്യം എന്നന്വേഷിച്ചു, ഒരു കൂട്ടുകാരിക്കാണ്, അത്യാവശ്യം വന്നതാണ് എന്നെല്ലാം മാളു പറഞ്ഞു. അന്നാണ് തന്റെ മകൾ വല്ലാതെ മാറിപ്പോയിരിക്കുന്നു എന്ന് അമ്മ തിരിച്ചറിഞ്ഞു തുടങ്ങിയത്. അടുത്ത ഞായർ രണ്ടുപേരും കൂടി അവളുടെ ഹോസ്റ്റലിൽ എത്തി. അപ്പോഴാണറിയുന്നത് അവൾ രണ്ടുമാസം മുന്നേ രണ്ടു കൂട്ടുകാരികൾക്കൊപ്പം ഫ്‌ളാറ്റിലേക്കു മാറി എന്ന്!

തിരക്കിപ്പിടിച്ച് അവിടെ ചെന്നത് തീരെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല മാളുവിന്. പ്രായപൂർത്തിയായ തനിക്കു പിന്നാലെ ഇങ്ങനെ നടക്കുന്നതെന്തിന് എന്നായി വഴക്ക്. അവൾക്കു സ്വൈര്യം കൊടുക്കണം പോലും! അവളെ പോലെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൽ കേരളത്തിലെ ഒരു പെൺകുട്ടിയും വളർന്നിട്ടുണ്ടാവില്ലെന്ന് ശാന്തിനി പറഞ്ഞതൊന്നും അവൾ ചെവിക്കൊണ്ടില്ല. മനോജിന്റെ അനുനയ ശ്രമവും കാര്യം പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കുവാനുള്ള ശാന്തനിയുടെ ശ്രമവും പാളിപ്പോയി. ശരിയും തെറ്റും എനിക്കറിയാം എന്ന് അഹങ്കാരപൂർവ്വം അവൾ മറുപടി പറഞ്ഞു. ഇതെന്താ ഇവളിങ്ങനെ ടീനേജറെ പോലെ, പടവലങ്ങ പോലെ താഴോട്ടാണോ വളരുന്നത് എന്നും മറ്റും അന്ന് ശാന്തിനി സംശയിച്ചു. ഇനി അന്വേഷിച്ചു വരരുതെന്ന് അച്ഛനമ്മമാർക്ക് മാളു അന്ത്യശാസനവും നൽകി! തിരികെ വീടുവരെ കാറിലിരുന്ന് കരയുകയായിരുന്നു ശാന്തിനി. തന്റെ മകൾ അകലങ്ങളിലേക്കു പോകയാണ്.

അങ്ങനെയങ്ങനെ വർഷങ്ങൾ ഒന്നുരണ്ടു നീങ്ങി. അപ്പുപ്പനും അമ്മൂമ്മയും മരിച്ചപ്പോഴും മറ്റു ചിലപ്പോഴും അല്ലാതെ അവൾ വീട്ടിൽ വന്നില്ല. ഫോൺ എടുക്കാതായപ്പോൾ മെയിലുകൾ അയയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. ആദ്യമാദ്യം പരിഹസിച്ചും തർക്കുത്തരം പറഞ്ഞും മറുപടി വരുമായിരുന്നു. പക്ഷേ അവസാനത്തെ മെയിൽ വന്നപ്പോൾ മനസ്സിലായി ശക്തരായ ആരോ പിന്നിലുണ്ടെന്ന്. അതുവരെ വന്ന മറുപടികൾ പോലെ ആയിരുന്നില്ല അത്. പിന്നെ അവൾ മെയില്‍ ഐഡിയും ഫോണും മാറ്റിക്കളഞ്ഞു.

പെൺകുട്ടിയല്ലേ, എങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്യണമെന്നാലോചിച്ച് തല പുകഞ്ഞ് കുറേ നാൾ പിന്നെയും കടന്നു പോയി. പൊലീസിൽ പരാതിപ്പെട്ടാലുള്ള ഭവിഷ്യത്തുകൾ ആലോചിച്ച് അതു വേണ്ടെന്നു വച്ചു. കൊച്ചിയിൽ നിന്ന് നടുക്കുന്ന ഓരോ വാർത്ത പുറത്തു വരുമ്പോഴും പേടിച്ച് തളർന്നു. അവസാനം സ്വയം അന്വേഷിക്കാനിറങ്ങി മനോജ്. കിട്ടിയ വിവരം ഭീകരമായിരുന്നു. അവൾ പുതിയ ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് താമസം മാറ്റിയത്രേ. വളരെ കഷ്ടപ്പെട്ട് തിരക്കി പിടിച്ച് അവിടെ ചെന്ന് അന്വേഷിച്ചപ്പോഴല്ലേ, മാളു അവിടെ ഒരു വിവേക് ജോണിന്റെ ഭാര്യ എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്! അന്നു രാത്രി തന്നെ മാളുവിന്റെ വക്കീൽ എന്നു പറഞ്ഞ് ഒരു പെൺകുട്ടി ശാന്തിനിയെ വിളിച്ച് ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, അച്ഛൻ അവളുടെ പഴയ ഓഫീസിൽ ചെന്നത് നാണക്കേടായി പോയി പോലും.

'അവൾ ഇപ്പോൾ എവിടെയാണ് താമസം?, ' ശാന്തിനി ശാന്തമായി ചോദിച്ചു. കുറച്ചു നേരത്തെ മൗനശേഷമാണ് ഉത്തരം വന്നത്.

'അത്...അതു നിങ്ങൾ അറിയണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്ന് മാളു പറഞ്ഞു.' ഓ, അപ്പോൾ മാളു അടുത്തിരുന്ന് വിളിപ്പിക്കുന്നതാണ്, ഫോൺ സ്പീക്കറിലാവും, ശാന്തിനിക്കു പിടികിട്ടി.

'ശരി, അവളുടെ കൂടെയാരുണ്ട്?'

' ഊംം.. കൂടെയോ...കൂടെ..ഒരു പട്ടിക്കുട്ടിയുണ്ട്. പൂച്ചക്കുട്ടിയുണ്ട്...' മുക്കിമൂളി സാധാരണത്വം ശബ്ദത്തിൽ വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചായിരുന്നു വക്കീൽ പെൺകുട്ടിയുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ.

'ഇനിയും പിന്നാലെ വന്നാൽ അവൾ ഇവിടം വിട്ടു പൊയ്ക്കളയും എന്നു പറയാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.' ഗൗരവത്തിലായിരുന്നു വക്കീൽ. കാര്യത്തിലേക്കു വരൂ എന്നു മാളു കണ്ണുരുട്ടി കാണും. ഓ, അപ്പോൾ അച്ഛൻ താമസസ്ഥലം കണ്ടുപിടിച്ചത് അവർ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ല, ഓഫീസിൽ എത്തിയതുവരെയേ അറിയൂ, ശാന്തിനിക്കു പിടികിട്ടി.

'ആണോ, എങ്കിൽ വേഗം താമസം മാറിക്കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞോളൂ കുട്ടീ, ഞങ്ങൾ ഉടനേ ബ്ലൂ ഹിൽസിലെത്തും, ' എന്നായി ശാന്തിനി.

'ബ്ലൂ ഹിൽസോ... ' ദയനീയമായിരുന്നു പെൺകുട്ടിയുടെ ശബ്ദം.

'അതെ, ബ്ലൂ ഹിൽസ്, ഫ്‌ളാറ്റ് എ5, കേട്ടല്ലോ എ5,' അക്ഷോഭ്യയായിരുന്നു ശാന്തിനി. അപ്പുറത്ത് ഫോൺ കട്ടായി. പിന്നെ ഫോൺ വന്നത് മനോജിനായിരുന്നു, അങ്ങേത്തലയ്ക്കൽ വിവേക്! കാണണം എന്നതായിരുന്നു ആവശ്യം. മുന്തിയ റസ്‌റ്റോറാണ്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ അവിടെ വിവേകും വക്കീൽ പെൺകുട്ടിയും ഹാജരായിരുന്നു. മാളു വന്നിരുന്നില്ല. കൊച്ചിയിൽ പെൺകുട്ടികൾക്ക് ഒറ്റയ്ക്കു താമസിക്കാൻ ഫ്‌ളാറ്റ് വാടകയ്ക്കു കിട്ടില്ല, അതുകൊണ്ട് അങ്ങനെ ചെയ്തുവെന്നേയുള്ളു, വിവേക് വേറെയാണ് താമസം എന്നായി. പക്ഷേ വിവേകിന് മാളുവുമായി ഒരു റിലേഷൻഷിപ്പ് വേണമെന്നുണ്ടു പോലും.

ശാന്തിനിക്ക് സ്വന്തം കാതുകളെ വിശ്വസിക്കാനായില്ല. കേട്ടതെല്ലാം അസത്യമാണെന്നു പറയും എന്നാണ് ആ അമ്മമനസ്സ് അപ്പോഴും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നത്. അച്ഛനമ്മമാർ കാരണം മാളു അനുഭവിച്ച കഷ്ടതകൾ വിവേക് അക്കമിട്ടു പറഞ്ഞു. അവരുടെ സംഭാഷണമൊന്നും ശാന്തിനി പക്ഷേ കേട്ടതേയില്ല. അത്രയ്ക്ക് കടുത്ത ആഘാതമായിരുന്നു. വിവേക് വീട്ടിൽ പറഞ്ഞിട്ട് അടുത്താഴ്ച്ച വിളിക്കാം എന്നാണു പിരിഞ്ഞത്.

പക്ഷേ പറഞ്ഞതല്ലാതെ വിവേക് ഫോൺ വിളിച്ചതേയില്ല, അങ്ങോട്ടു വിളിച്ചപ്പോൾ യു.എസ്സിലെ ചേച്ചി വരണം അങ്ങനെയങ്ങനെ തൊടുന്യായങ്ങൾ. വീണ്ടും കൊല്ലം ഒന്നു കഴിഞ്ഞു, വിവേകിന്റെ നമ്പർ എങ്കിലും ഉണ്ടല്ലോ എന്ന് ആശ്വാസമായിരുന്നു. വിവേകിന്റെ വീട്ടിൽ അന്വേഷിച്ചു പോയാലോ എന്ന് ചിന്തിച്ചപ്പോൾ ഭയം. അവർ അത് എങ്ങനെയെടുക്കുമെന്ന് അറിയില്ലല്ലോ. അഥവാ അറിഞ്ഞിട്ടില്ലെങ്കിൽ, അവർ യാഥാസ്ഥിതികർ ആണെങ്കിൽ, എങ്ങനെയെങ്കിലും മകന്റെ അന്യമതബന്ധം ഒഴിവാക്കാൻ അവർ ശ്രമിക്കില്ലെന്നാരു കണ്ടു? പിന്നെ അവളുടെ ഭാവി?

പലവട്ടം വിവേകുമായി കൂടിക്കാഴ്ച്ചകൾ നടന്നു, അവസാനം ഒരുവട്ടം മാളുവിനേയും കണ്ടു. അവൾ കുറേ ആക്രോശിച്ചു, കരഞ്ഞു, കല്യാണക്കാര്യം എടുത്തിട്ടപ്പോൾ  'അതിനു ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞോ, എനിക്കു വേണ്ട, ' എന്നായി. കല്യാണത്തിനേക്കാൾ തനിക്കു പ്രധാനം മാളുവും വീട്ടുകാരും തമ്മിൽ യോജിക്കയാണ് എന്നും മറ്റും വലിയ വർത്തമാനം പതിവു പോലെ ആവർത്തിക്കാൻ വിവേകും മറന്നില്ല. വിവേക് ഇടയക്കു വന്നപ്പോഴാണ് പ്രശ്‌നങ്ങൾ ഉണ്ടായതും രൂക്ഷമായതും എന്നു പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ എങ്ങനെയങ്കിലും കല്യാണം നടക്കട്ടെ എന്നോർത്ത് തിരിച്ചു പറയാനും ചോദിക്കാനും തികട്ടി വന്നതെല്ലാം മനസ്സിൽ അടക്കുകയായിരുന്നു അവർ.

പിന്നെ വിവേകിനെ വിളിച്ചപ്പോള്‍ ഓരോരിക്കലും ഓരോ ഒഴിവുകഴിവ്, പിന്നെ പിന്നെ മുഷിച്ചിൽ. അടുത്ത മാസം തീർച്ചയായും വീട്ടിൽ പറയും എന്നായിരുന്നു അവസാനവാക്ക്. പക്ഷേ പറഞ്ഞ സമയം കഴിഞ്ഞിട്ടും വിളിച്ചില്ല, അങ്ങോട്ടു വിളിച്ചാൽ ഫോൺ എടുക്കാതെ ആയി. താമസിച്ചിരുന്ന സ്ഥലം പിന്നെയും മാറിയെന്നറിഞ്ഞു. വല്ലാതെ ഭയന്നു പോയി അവർ. അങ്ങനെയാണ് വക്കീലിന്റെ അടുത്ത് സഹായം തേടി എത്തിയത്. ഹേബിയസ് കോർപ്പസ് അല്ലാതെ വഴിയില്ല കണ്ടുപിടിക്കാൻ എന്നു വക്കീൽ തീർത്തു പറഞ്ഞു. പക്ഷേ കോടതിയും പൊലീസുമൊന്നും വേണ്ട എന്നായിരുന്നു അവർക്ക്. അതുകൊണ്ട് വക്കീൽ വിവേകിനെ വിളിച്ചുനോക്കി. അനുരഞ്ജനത്തിനൊന്നും പക്ഷേ അവർ വന്നില്ല, ഫോണെടുത്തത് തന്നെ ഭാഗ്യം. എന്നിട്ടും കേസും പൊലീസും ഒന്നും ഓർക്കാൻ കൂടി വയ്യ എന്നു തന്നെ പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു മാളുവിന്റെ അച്ഛനമ്മമാർ.

ഒടുവിൽ വക്കീൽ സംഭവകഥകൾ നിരത്തി. നീണ്ട തലമുടി മുഴുവൻ ഷേവു ചെയ്തു കളഞ്ഞ് പെൺകുട്ടിയെ അന്യമതസ്ഥനായ ലിംവിംഗ് ടുഗദർ കൂട്ടുകാരൻ കെട്ടിത്തൂക്കിയത്, പഠിക്കുന്ന കാലം മുതൽ പ്രണയിച്ച്, ജോലി കിട്ടിയപ്പോൾ വീട്ടുകാരറിയാതെ കൊച്ചിയിൽ മൂന്നു വർഷം ഒന്നിച്ചു താമസിക്കവേ, ബിസിനസ്സുകാരായ വീട്ടുകാരുടെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി അന്യമതക്കാരനായ പയ്യൻ വേറെ കല്യാണം കഴിച്ച്ച്ചത്, ഒടുവിൽ തകർന്നുപോയ പെൺകുട്ടിയെ സാമൂഹ്യപ്രവർത്തക കൂടിയായ വക്കീൽ ഇടപെട്ട് സൈക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ അടുത്ത് എത്തിച്ചത്, പിന്നെയും പുതുകാല യുവത്വത്തിന്റെ ഞെട്ടിക്കുന്ന, വക്കീലിന് നേരിട്ടറിയാവുന്ന, പലേ ജീവിതങ്ങളും.

'യാഥാർത്ഥ്യം അംഗീകരിക്കാൻ മടിച്ചിട്ട് എന്തു കാര്യം? ഇനിയും താമസിച്ചാൽ എന്താണു കേൾക്കേണ്ടി വരിക എന്നാലോചിക്കൂ, ഇത്രയും അടുപ്പമുണ്ടായിരുന്ന മകൾ ഇത്രയും അകലം കാണിക്കുന്നവെങ്കിൽ അത് വച്ചു താമസിപ്പിക്കുവാനേ പാടില്ല, ഇപ്പോഴേ വളരെ വൈകിപ്പോയി. അതുമല്ല, ലിവിംഗ് ടുഗദർ എന്നു വച്ചാൽ പത്താംനിലയിൽ ആരും കാണാതെ ഒളിച്ചു താമസിക്കലല്ല,' വക്കീൽ പറഞ്ഞുനിർത്തിയത് അങ്ങനെയാണ്. അവസാനം കക്ഷി അത് അംഗീകരിച്ചു.  

'വന്നോളൂ, ' വക്കീലിന്റെ ക്ഷണം ശാന്തിനിയെ കയ്‌പ്പേറിയ ഭൂതകാലത്തിൽ നിന്ന് സ്‌തോഭജനകമായ വർത്തമാനകാലത്തിലെത്തിച്ചു.

കോടതി നോട്ടീസ് അയച്ചു, നാളുകൾക്കു ശേഷം കോടതിയിൽ വച്ച് മാതാപിതാക്കളും മകളും പരസ്പരം കണ്ടു! അവൾ നന്നെ ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നുവല്ലോ, കടുത്ത അഗ്നിപരീക്ഷണത്തിനിടയിലും ശാന്തിനിയുടെ മനസ്സ് ചുളുങ്ങി. അവൾ അവരുടെ അടുത്തേക്ക് വരാൻ പോലും കൂട്ടാക്കിയില്ല. വിവേകും അവരുടെ വക്കീലും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. 'ഇങ്ങനെയെല്ലാം ചെയ്തിട്ട് ഇനി എന്നെങ്കിലും നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ എനിക്കു വരാൻ കഴിയുമോ? ' എന്ന് വിവേക് അടുത്തുവന്നു ചോദിച്ചു, ഉത്തരം കേൾക്കാൻ നിൽക്കാതെ വേഗത്തിൽ തിരികെ പോകയും ചെയ്തു. പലവട്ടം വിളിച്ചപ്പോൾ ഒന്നു ഫോണെടുത്തിരുന്നെങ്കിൽ, വക്കീൽ വിളിച്ചപ്പോഴെങ്കിലും ഒന്നു വരാൻ കൂട്ടാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ, എവിടെയാണ് താമസം എന്നൊന്നു വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ, ഇങ്ങനെ തീ തീറ്റിക്കാതിരുന്നെങ്കിൽ, ഇതു വേണ്ടി വരുമായിരുന്നോ എന്ന മറുചോദ്യം മനസ്സിൽ ചോദിക്കാനേ കഴിഞ്ഞുള്ളു.

വക്കീൽ ആവശ്യപ്പെട്ടിട്ടും കോടതി അവർക്കു പറയാനുള്ളത് കേൾക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല. കാരണം, മാളു പ്രായപൂർത്തിയായ പെൺകുട്ടിയാണല്ലോ. അവൾ വലിയ ബിസിനസ്സു ചെയ്യുകയാണെന്നും അച്ഛനമ്മമാർ പിന്നാലെ നടന്ന് നിരന്തരം സ്വൈര്യക്കേട് ഉണ്ടാക്കുന്നുവെന്നും ജീവിക്കാൻ അനുവദിക്കുന്നില്ലെന്നും മാളു ചറപറ ഇംഗ്ലീഷിൽ പറഞ്ഞ് കോടതിയെ ബോദ്ധ്യപ്പെടുത്തി. നന്നായി കേൾക്കാനൊന്നുമാവുമായിരുന്നില്ല. എങ്കിലും തങ്ങൾ അവളെ എങ്ങിനെയാണ് ഉപദ്രവിച്ചത് എന്നും മറ്റും ആണ് വിശദീകരിക്കുന്നതെന്ന് മനസ്സിലായി. എന്തായാലും വിവേകിനൊപ്പമാണ് രണ്ടുകൊല്ലമായി ജീവിക്കുന്നതെന്നും തൽക്കാലം വിവാഹം ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശമില്ലെന്നും അവർ ഇരുവരും ചേർന്ന് കോടതിക്ക് എഴുതിക്കൊടുത്തു. അത്രയെങ്കിൽ അത്ര എന്ന് അന്ന് ആശ്വാസമായിരുന്നു. വെറുതെ അവളെ അങ്ങു വലിച്ചെറിയാൻ ഇനിയിപ്പോൾ വിവേകിനാവില്ലല്ലോ.

ഒന്നിച്ചല്ല താമസം എന്ന് ആണയിടുമ്പോഴും, റിലേഷൻഷിപ്പ് വേണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നും മറ്റും പറയുമ്പോഴും അവർ ഒന്നിച്ചു തന്നെ താമസമായിരുന്നു! ഫേസ്ബുക്കിൽ നിന്നു എല്ലാവരേയും ബ്ലോക്ക് ചെയ്ത കാലം, പിന്നെ പലപലേ കാര്യങ്ങളും കണക്കുകൂട്ടിയപ്പോൾ ശാന്തിനിക്കു ഒന്നു പിടികിട്ടി, കോടതിയോടു പറഞ്ഞതിനും ഒരു വർഷം മുന്നേ അവർ ലിവിംഗ് ടുഗദർ തുടങ്ങിയതാണ്! അന്ന് ഇപ്പോഴത്തേതു പോലെ നിഷേധിക്കാനൊക്കാത്ത തെളിവില്ലായിരുന്നുവെന്നു മാത്രം.

വിവേക് ജോണുമായി പിരിയണമെന്നോ, അവർ ലിവിംഗ് ടുഗദർ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്നോ, വീട്ടിൽ വരണമെന്നോ, തങ്ങളെ പരിരക്ഷിക്കണമെന്നോ ഒന്നും ഒരു ആവശ്യവും അവർക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പക്ഷേ മകൾ എവിടെ എന്ന് എന്നും ഭയപ്പെട്ട് കഴിയാൻ വയ്യ, താമസസ്ഥലം അറിയിക്കണം, ഇടയ്ക്കിടയക്ക് ഫോൺ ചെയ്യണം, കോടതി അങ്ങനെയൊന്നു നിര്‍ദ്ദേശിക്കണം എന്നതു മാത്രമായിരുന്നു പ്രായപൂർത്തി അവകാശങ്ങളില്ലാത്ത ആ മാതാപിതാക്കളുടെ ഒരേയൊരു ആവശ്യം. പക്ഷേ, മാളു തങ്ങളെ വേണ്ടെന്ന് ഉറച്ചു നിന്നതുകൊണ്ടാവാം, കോടതി അവരെ കേൾക്കാൻ പോലും തയ്യാറാകാത്തത്. രാജ്യദ്രോഹികളുടെ, കൊടും ക്രിമിനലുകളുടെ ഒക്കെ ഭാഗം പോലും കോടതി കേൾക്കും, മക്കളെ പ്രായപൂർത്തിയാകുംവരെ വളർത്തിയ മാതാപിതാക്കളുടെ ഭാഗം അവർക്കു കേൾക്കേണ്ടതില്ല! അതായിരിക്കാം മുഖം നോക്കാത്ത നിയമം. മക്കളെ വളർത്തുന്നത് ചുമതല മാത്രമാണ്, അവകാശങ്ങളൊന്നും ഇല്ലാത്ത ചുമതല! പുതിയ വെളിപാടുകൾ കിട്ടി ആ അദ്ധ്യാപക ദമ്പതികൾക്ക്. ഇതെന്തൊരു വിചിത്ര നിയമം, ശാന്തിനി ആലോചിച്ചു. റിട്ടയർ ചെയ്തു കഴിഞ്ഞ് നിയമം പഠിക്കണം, മനോജ് ആലോചിച്ചു.

കാലം പിന്നെയും ഓടിപ്പോയി. ഇന്നിപ്പോൾ അതുംകഴിഞ്ഞ് വർഷം ഒന്ന് ആയിരിക്കുന്നു. വിവേകിന്‍റെ വീട്ടുകാര്‍ തികഞ്ഞ നിസ്സഹകരണമായിരുന്നു ആദ്യം. ഞാൻ എന്റെ മകളെ നല്ല ചൊല്ലുവിളിയിലാണ് വളർത്തിയതെന്ന് ശാന്തിനിയെ ഒന്നു കൊട്ടാനും വിവേകിന്റെ അമ്മ മറന്നില്ല! എന്നാൽ പിന്നെ മോനേക്കൂടി അങ്ങനെ ചൊല്ലുവിളിയിൽ വളർത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ എന്ന് ശാന്തിനി മനസ്സിൽ ചിന്തിക്കയും ചെയ്തു. പക്ഷേ തൊണ്ടയിലെ പുണ്ണ് പഴുത്താൽ ഇറക്കാനല്ലേ കഴിയൂ, ഒപ്പിച്ചു വച്ചത് സ്വന്തം മകളല്ലേ, എന്നോർത്ത് ശാന്തിനി മിണ്ടാതിരുന്നതേയുള്ളു. അവർ വളരെ നല്ലവരാണെന്നാണ് തോന്നിയത്. അത്രയും ആശ്വാസം. മാളു തങ്ങളെ കബളിപ്പിച്ചതുപോലെ തന്നെ അവരെ വിവേകും പറ്റിക്കുകയായിരുന്നു. സങ്കടംകൊണ്ട് അവർ ഓരോന്നു പറയുന്നുവെന്നു മാത്രം. അവരെ പറഞ്ഞിട്ടു കാര്യമില്ല, ആ പാവങ്ങളും തങ്ങളെപ്പോലെ തന്നെ നിസ്സഹായർ, ദുഃഖം കടിച്ചിറക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട, അവകാശങ്ങളില്ലാത്ത മാതാപിതാക്കൾ!

എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് ഇപ്പോഴും ശൂന്യത മാത്രം ബാക്കി. ഏകമകൾ എവിടെ താമസിക്കുന്നു എന്ന് യാതൊരു പിടിപാടുമില്ല. പുകഞ്ഞ കൊള്ളി പുറത്ത് എന്നു സമാധാനിക്കാനും കഴിയുന്നില്ലല്ലോ ദൈവമേ! നമ്മുടെ ജീവിതം നമ്മുടേതു കൂടിയാണ്, മക്കൾക്കു വേണ്ടി മാത്രമല്ല എന്ന് ശാന്തിനിയുടെ ചങ്ങാതി ഇടയ്ക്കിടെ ഉദ്‌ബോധിപ്പിക്കാറുണ്ട്. പക്ഷേ എവിടുന്നു സമാധാനം കിട്ടാൻ? പകൽസമയം തിരക്കുകളിൽപ്പെട്ടു തീരും. പക്ഷേ രാത്രി...

'അവൾടെ സമയദോഷമാണു ശാന്തി, നീ സമാധാനിക്ക്, അതു മാറുമ്പോൾ അവൾ തീർച്ചയായും തിരിച്ചെത്തും,' സ്വയം വിശ്വസിക്കാത്ത കാര്യം പറഞ്ഞ് ചേച്ചി സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

'ഇനി എന്ന് ചേച്ചീ, എന്ന്? അവൾടെയല്ല, ഞങ്ങടെ സമയദോഷമാണ്. അതൊട്ടു മാറാനും പോകുന്നില്ല. ഇല്ല, അവൾ വരില്ല, അവൾ ഇനി വരണമെങ്കിൽ ഞാൻ മരിക്കണം, എന്തെല്ലാമാണ് കാണിച്ചുകൂട്ടിയത്? അവൾക്ക് എന്നെ ഫേസ് ചെയ്യാനാവില്ല, അതാണു വരാത്തത്. അതിനതിന് അവൾ പുതിയ കുറ്റങ്ങൾ കണ്ടുപിടച്ചോളും, ' ശാന്തിനി വിതുമ്പാൻ തുടങ്ങി. എത്രയെത്ര സംഭവങ്ങളാണ് മനസ്സിലൂടെ സിനിമയിലെന്ന പോലെ മിന്നിമായുന്നത്.

എന്നെങ്കിലും അവൾ ഈ പൂർവ്വജന്മമാതാപിതാക്കളെ തിരക്കി വരുമായിരിക്കും, അതുവരെ തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരിക്കുമെന്നാരു കണ്ടു? മക്കളെ കണ്ടിട്ടും മാമ്പൂ കണ്ടിട്ടും മാലോകരാരും കൊതിക്കല്ലേ എന്നു വായിച്ചത് എസ്.കെ.പൊറ്റക്കാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലാണ്. അത് തനിക്കുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് ആണ് എന്ന് ശാന്തിനി അന്നു തെല്ലും നിനച്ചിരുന്നില്ലല്ലോ.

എന്റെ പൊന്നുമോളേ, നിനക്കെന്നെ വേണ്ടെങ്കിലും എനിക്കു നിന്നെ വേണമല്ലോ കുഞ്ഞേ. എത്ര സ്‌നേഹിച്ചിരുന്നവരാണ് നമ്മൾ. ഇത്ര എളുപ്പത്തിൽ എല്ലാം വലിച്ചെറിഞ്ഞു കളയാൻ നിനക്കെങ്ങനെ കഴിഞ്ഞു മോളേ, ചിന്താഭാരം താങ്ങാനാവാതെ ശാന്തിനി മുഖം കൈകളിൽ താങ്ങി പൊട്ടിക്കരയുവാൻ തുടങ്ങി. 'വാ, വന്നു കിടക്ക്, ' മനോജ് അവളെ സെറ്റിയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു. അപ്പോൾ പൂമുഖമുറിയിലെ ക്ലോക്ക് രാത്രി രണ്ടുമണി എന്നടിച്ചു.



Wednesday, June 07, 2017

ഷേക്സ്പിയര്‍ രചനകളുടെ പിന്നാമ്പുറക്കഥകള്‍-03

ഭാഗം-മൂന്ന്

5.ഹാംലെറ്റ്(1599-1601)

ഷേക്‌സ്പിയറിന്റെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ ഈ നാടകം, ചതിയിലൂടെ പിതാവ് മരണപ്പെട്ട ഒരു ഡാനിഷ്(ഡെന്മാർക്ക്) രാജകുമാരനായ ഹാംലറ്റിന്റെ കഥ പറയുന്നു. സ്വന്തം മകനായ ഹാംനെറ്റ് 11 വയസ്സിൽ മരിച്ചതിന്റെ ഓർമ്മയ്ക്കായാണ് നായകനെ ഹാംലറ്റ് ആക്കിയതെന്നും കരുതപ്പെടുന്നു. സമുദ്രസഞ്ചാരികളുടെ/കടൽക്കൊളളക്കാരുടെ-വൈക്കിംഗ് കൾ- കഥ പറച്ചിലിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതാണ് ഈ കഥയെങ്കിലും ഷേക്‌സ്പിയർ ഈ ആശയത്തെ ജീവിതത്തിൽ നമുക്കെടുക്കേണ്ടി വരുന്ന പ്രയാസമുള്ള തെരഞ്ഞെടുപ്പ് ആക്കി നവീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിതാവ് നഷ്ടപ്പെട്ട മകന്റെ വേദനയിലൂടെ പറയുന്നത് ആളുകൾ സ്വാർത്ഥരും മോശക്കാരുമായാൽ എന്തെല്ലാ തെറ്റുകൾ സംഭവിക്കാം എന്നും കൂടിയാണ്. കൃഷിനാശവും ഭക്ഷ്യക്ഷാമവും വിലക്കയറ്റവും തൊഴിൽ നഷ്ടപ്പെടലും എല്ലാം കൂടി ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ അവസ്ഥ വളരെ പരിതാപകരമായിരുന്നു അക്കാലത്ത്. പോരാത്തതിന് എലിസബത്ത്-I രാജ്ഞി പ്രായമായിരിക്കുന്നതിനാൽ അടുത്തത് മോശമായ ഭരണാധികാരി ആവാം, തങ്ങളുടെ ഭാഗധേയം എന്താവും എന്നുമെല്ലാം ജനങ്ങൾ ആശങ്കാകുലരായിരുന്നു.

ആഷ്‌ബോയ്

ഹോർവെണ്ടിൽ, ഹെങ് എന്നീ രണ്ടു സഹോദരർ രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്നു. ഹോർവെൻഡിലിന്റെ ഭാര്യ ജെർട്രൂഡ്, അവർക്ക് എല്ലാവരും മണ്ടശിരോമണി ആയി മുദ്ര കുത്തി ആഷ്‌ബോയ് എന്നു കളിയാക്കി വിളിച്ചിരുന്ന ഒരു മകൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. സ്വന്തം പിതാവൊഴികെ ആരും അവനെ സ്‌നേഹിച്ചില്ല. അവനോടു ദേഷ്യം മൂത്ത് മൂത്ത് ഫെങ്ങിന് അത് അവന്റെ പിതാവിനോടു കൂടി ആയി. അവസാനം ജെർട്ൂഡിന്റെ സഹായത്തോടെ തന്നെ അയാൾ ഹോർവെണ്ടിലിനെ നായാട്ടിനിടെ വകവരുത്തി. നാട്ടാരെ കള്ളക്കഥ പറഞ്ഞ് വിശ്വസിപ്പിച്ചു, അധികം വൈകാതെ ജെർട്രൂഡിനെ ഭാര്യയാക്കി, രാജാവുമായി. പക്ഷേ അന്ന് കാട്ടിലൂടെ ഒറ്റയ്ക്ക് അലഞ്ഞുതിരിഞ്ഞിരുന്ന ആഷ്‌ബോയ് എല്ലാം നേരിട്ടു കണ്ടിരുന്നു. തന്റെ അമ്മ അച്ഛനെ സന്തോഷപൂർവ്വം മറന്നതും തന്നെ ഒഴിവാക്കുന്നതുമെല്ലാം മനസ്സിലാക്കിയ അവൻ അവസരം വരുവാനായി കാത്തിരുന്നു, സ്വയം ഒരു കോമാളി വേഷം കെട്ടി, ആളുകളെ രസിപ്പിച്ചു. ആഷ്‌ബോയ് യെ വിഡ്ഢിവേഷം കെട്ടി കളിയാക്കുന്നത് ഹെങ്ങിന്റെ വിനോദമായിരുന്നു. ഒരു നാൾ അയൽരാജ്യത്തെ രാജകുമാരി അവിടെ അതിഥിയായി എത്തി, 'ഇത് ആഷ്‌ബോയ്യുടെ ഭാര്യ ആണ് ' നാട്ടുകാരോടു കളി പറഞ്ഞ് അയാൾ രസിച്ചു. 'എനിക്കു സഹോദരൻ ഇല്ലല്ലോ, അപ്പോൾ ഞാൻ മരണപ്പെട്ടാൽ ഇവളെ ആരു വിവാഹം കഴിക്കും ' എന്നായി ആഷ്‌ബോയ്. ഹെങ്ങും ജെർട്രൂഡും ഒഴികെ എല്ലാവരും മണ്ടത്തരം കേട്ട് ചിരിച്ചു.

ആഷ്‌ബോയ്‌യെ ഒഴിവാക്കാനായി സ്‌നേഹം നടിച്ച് രാജകുമാരിയെ വിവാഹം ചെയ്യണമെന്ന് പറഞ്ഞ് ഒരു മുദ്രവച്ച എഴുത്തു കൂടി കൊടുത്ത്, രാജകുമാരിക്കൊപ്പം അവനെ അവളുടെ രാജ്യത്തേക്കയച്ചു. പക്ഷേ അവരുടെ കപ്പൽ മുങ്ങി, ഇവർ രണ്ടുപേർ രക്ഷപ്പെട്ടു. പക്ഷേ അവൻ നീണ്ട നിദ്രയിലായിപ്പോയി. അവനുണരുന്നതും കാത്ത് കുമാരി കരയ്ക്കിരുന്നു. അതുവഴി വന്ന കടൽക്കൊള്ളക്കാർ പണം എടുക്കാനായി അവന്റെ കീശ തപ്പി, കിട്ടിയത് അവനെ വധക്കണമെന്ന് എഴുതിയ കത്ത്! അതു വായിച്ച് അവർ മറ്റൊരു പണി ചെയ്തു, അവർ കത്തു മാറ്റിയെഴുതി. രാജാവ് അവരെ വിവാഹവും കഴിപ്പിച്ചു. ബുദ്ധിമതിയായ കുമാരി കാര്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു മനസ്സിലാക്കിെ, വൻ സൈന്യവുമായി ഭർത്താവിന്റെ രാജ്യം ആക്രമിച്ചു, ഫെങ്ങിനെ കൊന്നു, ജെർട്രൂഡിനെ വിഷത്തവളകളും എട്ടുകാലികളും വഴുവഴുപ്പുള്ള പാമ്പുകളും വിഹരിക്കുന്ന ഇരട്ടുമുറിയിൽ അടച്ചു. പിന്നെ അവർ സസുഖം വാണു.

ഹാംലറ്റിൽ താൻ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടതാണ് എന്ന് പിതാവിന്റെ പ്രേതം വന്ന് മകനോടു പറയുന്നതായാണ് കഥ.

6.കിംഗ് ലിയർ(1604-05)

മൂന്നു പെൺമക്കളുളള രാജാവ് ഇളയ മകളായ കൊഡിലിയയെ തെറ്റിദ്ധരിച്ച് ഉപേക്ഷിക്കുന്നതും മൂത്ത പെൺമക്കൾ തന്റെ പണമാണ് മോഹിച്ചിരുന്നതെന്നു രാജാവ് തിരിച്ചറിയുന്നതും രക്ഷപ്പെട്ട ഇളയവൾ വിവാഹശേഷം സൈന്യവുമായി വന്ന് ചേച്ചിമാരെ കീഴടക്കുന്നതും അച്ഛനും മകളും തമ്മിൽ തിരിച്ചറിയുന്നതും ആണ് കഥ.

ഈ കഥ ലോകമെമ്പാടും വൻ പ്രചാരമുള്ള ഒരു നാടോടിക്കഥയുടെ പുനരാവിഷ്‌ക്കാരമാണ്. ആസ് മച്ച് ആസ് സാൾട്ട്-ഉപ്പോളം-, കാപ്-ഓ-റഷസ് തുടങ്ങി വിവിധ പേരുകളിലുള്ള എല്ലാ കഥകളും തന്നോട് എത്ര ഇഷ്ടമുണ്ടെന്ന് രാജാവ് പെൺമക്കളോടുചോദിക്കുന്നതായാണ് തുടങ്ങുന്നത്. 1577 ൽ ഹൊളിൻഷെഡ്, ദി ക്രോണിക്കിൾസ് ൽ എഴുതിയ ഈ കഥയാണ് ഷേക്‌സ്പിയറിന്റെ പ്രചോദനം എന്നു കരുതുന്നവരുണ്ട്. ഇതെഴുതുന്ന കാലത്ത് തന്റെ ഒരു മകൾ ഇരുപതുകളുടെ ആരംഭത്തിലും മറ്റൊരുവൾ  കൗമാരാവസാനത്തിലും ആയിരുന്നു, വിവാഹിതരായി വീടു വിട്ട് പോകേണ്ട കാലം, അതുകൊണ്ടും കൂടിയാവാം ഇക്കഥ എന്നും പറയുന്നു. ഹൊളിൻഷെഡിന്റെ കഥപ്രകാരം കൊഡിലിയ ബ്രിട്ടന്റെ രാജ്ഞി ആകുകയാണ്. അവരുടെ ആസ്ഥാനം ലിയറിന്റെ കോട്ട എന്നർത്ഥം വരുന്ന ലെസ്റ്റർ ആയിരുന്നവെന്നും ചിലർ കരുതുന്നു.

കാപ്-ഓ-റഷസ്

വളരെ ബുദ്ധിയും വിവരവുമുള്ളയാളെന്നു കരുതിയിരുന്ന രാജാവ് ഒരു നാൾ ഒരു മണ്ടൻ ചോദ്യം ചോദിച്ച് അതിന്റെ ഫലമായി കഷ്ടത അനുഭവിക്കേണ്ടി വന്നു. തന്നെ എത്രത്തോളം ഇഷ്ടമുണ്ട് എന്നായിരുന്നു ആ മണ്ടൻ ചോദ്യം. ഉപ്പോളം എന്നു പറഞ്ഞ ഇളയവളെ രാജാവ് ഉപേക്ഷിച്ചു. തന്റെ മരിച്ചുപോയ അമ്മയുടെ മൂന്നു ഉടുപ്പുകൾ മാത്രമെടുത്ത് അവൾ യാത്രയായി. ദൂരെ ഒരു ദേശത്തെത്തി മരപ്പൊത്തിൽ ഉടുപ്പുകൾ ഒളിപ്പിച്ച് ആ രാജ്യത്തെ രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരത്തിലെ പാത്രം തേച്ചു കഴുകുൽകാരിയായി കഴിഞ്ഞുവന്നു. പുല്ലുകൊണ്ടുള്ള ഉടുപ്പും തൊപ്പിയും ധരിച്ചിരുന്ന അവൾ കാപ്-ഓ-റഷസ് -പുൽത്തൊപ്പിക്കാരി-എന്ന് അറിയപ്പെട്ടു.

രാജകുമാരൻ എല്ലാവർക്കും പങ്കെടുക്കാവുന്ന, മൂന്നു ഇരവുപകലുകൾ നീളുന്ന ഒരു ഉത്സവം പ്രഖ്യാപിച്ചു, തന്റെ ഭാര്യയെ തെരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനായി. കൊട്ടാരം ജോലിക്കാർ എല്ലാവരും പോയിക്കഴിയുമ്പോൾ അവൾ ആറ്റിൽ കുളിച്ച് അമ്മയുടെ സ്വർണ്ണം പതിച്ച ഉടുപ്പണിഞ്ഞ് എത്തി, കുമാരനുമൊത്ത് നൃത്തം ചെയ്തു, അവസാനിക്കും മുൻപ് പതിയെ തിരിച്ചു പോന്നു. ജോലിക്കാർ തിരികെ എത്തിയപ്പോൾ അവൾ കിടന്നുറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അവർ പോയപ്പോഴത്തേതു പോലെ. പിറ്റേന്നും അതിന്റെ പിറ്റേന്നും ഇതാവർത്തിച്ചു. അവൾ ആരെന്നു വെളിപ്പെടുത്താത്തതിനാൽ രാജകുമാരൻ തന്റെ മോതിരം ഊരി ഇട്ടുകൊടുത്തു, അടയാളത്തിനായി.

നാട്ടിലുള്ള എല്ലാ പ്രഭുകുമാരികളേയും രാജകുമാരികളേയും അന്വേഷിച്ചു, കിട്ടിയല്ല, കുമാരൻ പരവശനായ കാര്യം അറിഞ്ഞ് ഭേദപ്പെടുത്താനെന്ന് അവൾ സൂപ്പുണ്ടാക്കി, അതിൽ മോതിരമിട്ട് കുമാരനെത്തിച്ചു. അതു കണ്ടെത്തി സൂപ്പുണ്ടാക്കിയ ആളെ ഉടൻ ഹാജരാക്കാൻ കുമാരൻ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ സൂപ്പ് ശരിയല്ലാത്തതുകൊണ്ടാവും, പാവം പെൺകുട്ടി ശിക്ഷിക്കപ്പെടണ്ട എന്ന് മറ്റൊരു പാചകക്കാരൻ അത് ഏറ്റെടുത്തു. പക്ഷേ നടന്നില്ല, കാപ്-ഓ-റഷസ് ഹാജരായി. കുമാരൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, പുൽക്കുപ്പായവും തൊപ്പിയും മാറ്റി അതിനടിയിൽ ധരിച്ചിരുന്ന ആഭരണങ്ങൾ പതിപ്പിച്ച പൊൻ കുപ്പായം കുമാരൻ കണ്ടു. പിന്നെ വിവാഹാഘോഷം നടത്തി, പിതാവും ക്ഷണിതാവായിരുന്നു. ഉപ്പില്ലാത്ത വിഭവങ്ങൾ നിരത്തി, പിതാവ് മകളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, ക്ഷമ ചോദിച്ചു.

സിൻഡ്രെല്ലയുടെ കഥയും കൂടി ഇതിൽ തുന്നിച്ചേർത്തിട്ടുള്ളതു പോലെ തോന്നി എനിക്ക്.

7. ദി വിന്റേഴ്‌സ് ടെയിൽ(1610/1611)

ഷേക്‌സപിയറിന്റെ അവസാനകാല നാടകങ്ങളിലൊന്നാണിത്. സിസിലിയിലെ രാജാവ്, തന്റെ ഭാര്യ ബൊഹീമിയ രാജ്യത്തെ രാജാവുമായി പ്രണയത്തിലാണെന്ന് സംശയിക്കുന്നു,  ആ രാജാവിനോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു, മകൾ ജനിച്ചപ്പോൾ അത് തന്റേതല്ല എന്നു നിർബന്ധം പിടിക്കുന്നു. രാജ്ഞിക്ക് വല്ലാത്ത നാണക്കേടു തോന്നി. ഒടുവിൽ ഒരു വിശ്വസ്ത സേവകൻ കുഞ്ഞിനെ ബൊഹിമിയിലയിലേക്കു കടത്തി രക്ഷപ്പെടുത്തി.  ഒരു ആട്ടിടയന്റെ മകളായി പെർഡിസ(ത) എന്ന പേരിൽ വളർന്നു വന്ന അവളുമായി ബൊഹീമിയ രാജകുമാരൻ പ്രണയത്തിലായി. രാജാവ് ക്ഷുഭിതനായതിനാൽ പ്രണേതാക്കൾ സിസിലിയിലേക്കു കടന്നു. അപ്പോഴേയ്ക്കും രാജാവ് പശ്ചാത്താപത്തിലായിരുന്നു. എല്ലാം ശുഭപര്യവസാനിയയാപ്പോൾ പെർഡിസയുടെ അമ്മ തിരിച്ചെത്തി, പക്ഷേ ഒരു പ്രതിമയുടെ രൂപത്തിൽ.

റോബർട്ട് ഗ്രീനെയുടെ പാൻഡൊസ്്‌റ്റോ അഥവാ ദി ട്രയംഫ് ഓഫ് ടൈം (കാലത്തിന്റെ വിജയം) എന്ന !588 ലെ കൃതിയാണ് ഈ കഥയ്ക്കാധാരം എന്നു കരുതുന്നു. ഈ കഥയിൽ അനേകം നാടോടിക്കഥാഘടകങ്ങൾ ഇഴചേർത്തിട്ടുണ്ട്. അതിലൊന്ന് മകന്റെ പ്രണയം ഇഷ്ടപ്പെടാത്ത ഒരു രാജാവിന്റേതായിരുന്നു. അക്കാലത്ത് തന്റെ മകനായ ഹെന്റി രാജകുമാരനുമായി രാജാവായ ജെയിംസ് ഇതേ കാര്യത്തിന് തർക്കത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്നു. കഥ അതാണ് എന്നും അടക്കം പറച്ചിലുണ്ടായിരുന്നു.

ഷേക്‌സ്പിയർ അവസാനകാലത്ത് എഴുതിയതെല്ലാം അച്ഛൻമാരുടേയും പെൺമക്കളുടേയും കഥകളാണ്. തന്റെ മൂത്ത മകൾ സൂസന്ന ഒരു പ്യൂരിറ്റൻ സഭക്കാരനെ വിവാഹം കഴിച്ചിരുന്നു, ഇളയവൾ അത്ര വിശ്വസിക്കാൻ കൊള്ളാത്തവനെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന ഒരാളുമായി പ്രണയത്തിലുമായി. ഇക്കാലത്ത് തന്നെ ഒരു പേരക്കുട്ടി ജനിക്കയും ചെയ്തു. തന്റെ കുടുംബം ഈ കഥകൾക്കു പ്രചോദനമായെന്നു കരുതാം.

ദി ഫ്‌ളവർ പ്രിൻസസ്സ് (പുഷ്പ രാജകുമാരി)

സിസിലിയയിലെ കഠിനഹൃദയനായ രാജാവ് ഒരു ഗ്രാമീണപെൺകൊടിയുമായി പ്രണയത്തിലായി, അവളെ വിവാഹവും കഴിച്ചു. നല്ലവളായ  അവളുടെ സ്വാധീനത്തിൽ അയാൾ തന്റെ പരുക്കൻ സ്വഭാവം വെടിഞ്ഞു, അവർക്കൊരു പെൺകുഞ്ഞ് ജനിച്ചു. രാജ്ഞിയുടെ കൂട്ടുകാരിയായ, ജ്ഞാനികളിൽ ജ്ഞാനിയായ, പ്രവാചകയും കൂടിയായ  ഒരു സ്ത്രീയെ കൂടി ആഘോഷത്തിനു ക്ഷണിച്ചിരുന്നു. പൂവിന്റെ പതക്കമുള്ള സ്വർണ്ണമാല കുഞ്ഞിനു സമ്മാനിച്ച് അവൾ ഇനി മേൽ ഫ്‌ളോറ എന്ന് അറിയപ്പെടും എന്ന് ആ ജ്ഞാനി പറഞ്ഞു. അവളുടെ സങ്കടങ്ങളും സന്തോഷവുമെല്ലാം പൂവുകൾക്കിടയിലായിരിക്കും എന്ന അവരുടെ പ്രവചനം പക്ഷേ രാജാവിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല. തന്റെ കുട്ടി ഒരു കാടൻ പെൺകുട്ടിയല്ല അങ്ങനെ കാടുകളിലും മേടുകളിലും മേയാൻ എന്ന് ചിന്തിച്ച രാജാവ് പിന്നെ മകളെ ശ്രദ്ധിക്കാതായി. പക്ഷേ രാജ്ഞി മകളുടെ മേൽ തന്റെ പൂർണ്ണ ശ്രദ്ധയും അർപ്പിച്ചു. അതിന്റെ ആവശ്യമില്ല, സേവകരുണ്ടല്ലോ എന്നായി രാജാവ്. അയാൾ പഴയ സ്വഭാവത്തിലേക്കു തിരികെ പോയി. തന്റെ തീരുമാനത്തിൽ ഉറച്ചുനിന്ന രാജ്ഞിയോടു കലികയറി അയാൾ കുഞ്ഞിനെ തൊട്ടിലിൽ കിടത്തി അടുത്തുള്ള നദിയിൽ ഒഴുക്കിവിട്ടു.  

ഇതിൽ ക്ഷുഭിതയായ രാജ്ഞി ഒരു കോട്ടയുടെ മുകളിൽ കയറി സ്വയം അടച്ചു, കുരേ നാൾ കഴിഞ്ഞു ഹൃദയം തകർന്നു മരിച്ചു. തകർന്നു പോയ രാജാവ് ഭാര്യയേയും മകളെയുമോർത്ത് കരഞ്ഞു.

കുഞ്ഞ് സുരക്ഷിതമായി ദൂരെ ബൊഹീമിയൻ തീരമണഞ്ഞു, ഒരു വൃദ്ധൻ അവളെ കണ്ടു, അയാളും ഭാര്യയും എടുത്തു വളർത്തി. കഴുത്തിൽ ഒരു സ്വർണ്ണപ്പൂവ് ഉള്ളതിനാൽ ഫ്‌ളോറ എന്നു കുഞ്ഞിനു പേരുമിട്ടു. ബൊഹീമിയൻ രാജാവിന്റെ  തോട്ടക്കാരായിരുന്നു അവർ. സ്വാഭാവികമായും ഫ്‌ളോറയും തോട്ടിലായി ജോലി. അമ്മയെപ്പോലെ സുന്ദരിയായി ഫ്‌ളോറ വളർന്നു വന്നു. രാജകുമാരൻ ബ്രൂണോ അവളെ കണ്ടു, പ്രണയുവുമായി. ആദ്യം കൊടുത്ത പ്രണയോപഹാരം ഒരു റോസാപ്പൂവായിരുന്നു. രാജാവിന് ഈ ബന്ധം ഇഷ്ടമായില്ല.

അത് അത്ഭുത ചെടിയാണ്, തൊടരുത് എന്ന ഫ്‌ളോറയുടെ മുന്നറിയിപ്പ് കേൾക്കാൻ കൂട്ടാക്കാതെ ബ്രൂണോ അവൾക്കു നൽകുവാനായി ഒരു റോസാപ്പൂവിറുത്തു, കുമാരൻ ബോധരഹിതനായി കുഴഞ്ഞുവീണു, ദീർഘനിദ്രയിലായി. രാജാവ് ജ്ഞാനികളിൽ ജ്ഞാനിയായ സ്ത്രീയെ വരുത്തി. ഫ്‌ളോറ ഉമ്മ വച്ചാലേ കുമാരൻ ഉണരൂ എന്ന് പറഞ്ഞതനുസരിച്ച് അങ്ങനെ ചെയ്തു. കുമാരൻ ഉണർന്നു, ഫ്‌ളോറയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. പക്ഷേ രാജാവ് ഫ്‌ളോറയെ പിടിച്ചു കെട്ടി കടലിലൊഴുക്കി. ഫ്‌ളോറ ഒഴുകി ഒഴുകി സിസിലയിൽ തിരിച്ചെത്തി. ജ്ഞാനികളിൽ ജ്ഞാനിയായ സ്ത്രീ കണ്ടെത്തി, അവളുടെ അമ്മ താമസിച്ച കോട്ടയിലെത്തിച്ചു.  

ഇതിനിടെ അച്ഛനോടു പിണങ്ങിയ ബ്രൂണോ ഫ്‌ളോറയെ അന്വേഷിച്ച് ദേശാന്തരയാത്ര തുടങ്ങി. കറങ്ങിത്തിരിഞ്ഞ് അവസാനം സിസിലിയയിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.അവന്റെ ദുഖത്തിൽ പങ്കുചേർന്ന രാജാവും അവനും കൂടി വാർത്ത കണ്ണീർ കൊട്ടാരം മുക്കുമെന്ന നിലയെത്തി.

ജ്ഞാനികളിൽ ജ്ഞാനി അവരെ കോട്ടയിൽ കൊണ്ടുപോയി, അമ്മയും മകളും അവരവരുടെ പ്രണേതാക്കൾക്കൊപ്പം ജീവിച്ചു.

Wednesday, February 01, 2017

ഗീതയപ്പച്ചിയുടെ മകൻ

(സിഎൽഎസ് ബുക്ക്‌സ് തളിപ്പറമ്പയുടെ കഥാമിനാരങ്ങൾ എന്ന കഥാസമാഹാരത്തിൽ ഈ കഥ ഉണ്ട് )

'ഓ...ഞാനിതാ വന്നു, താൻ തുടർന്നോളൂ,' എന്ന് ഫോണെടുക്കാൻ ലീന പൂമുഖമുറിയിലേക്ക് പോയി. ചർച്ചയുടെ ചരടു മുറിഞ്ഞതിൽ ചെറിയ ഈർഷ്യയോടെയായിരുന്നു മരിയയോടുള്ള ആ ക്ഷമാപണം. അല്ലെങ്കിലും മൊബൈൽ ഫോണിനുണ്ടോ സ്ഥലകാലബോധം വല്ലതും? മരണവീട്ടിൽ അടിപൊളി പാട്ട്, കല്യാണവീട്ടിൽ ശോകഗാനം തുടങ്ങിയ നിത്യഅലോസരങ്ങളെല്ലാം നമ്മൾ എന്നേ അംഗീകരിച്ചു കഴിഞ്ഞതല്ലേ. 

'ങാഹാ, ഗീതയപ്പച്ചിയാണല്ലോ, താനോർക്കുന്നില്ലേടോ? ' ലീന വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.

ഗീതയപ്പച്ചി! മരിയ ലാപ്‌ടോപ്പിൽ നിന്നു കണ്ണെടുത്ത്, പണി നിർത്തി, കസാലയിൽ ചാഞ്ഞിരുന്നു. അവളുടെ കൈ അറിയാതെ സ്വന്തം തലമുടിയിലേക്കു നീണ്ടു. പ്രായമായെന്നു വിളിച്ചോതി നര വീണു തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ജീവിതം എന്ന് ഓമനപ്പേരിട്ടിരിക്കുന്ന ഓട്ടപ്പാച്ചിലിന് അകാലത്തിൽ നരപ്പിക്കാനും വേഗം മറപ്പിക്കാനും മറ്റുമുള്ള സിദ്ധിയുണ്ടല്ലോ. 

ഗീതയപ്പച്ചി എന്നു കേട്ടാൽ തലമുടിയാണ് മരിയയ്ക്ക് ആദ്യം ഓർമ്മ വരിക. മരിയയ്ക്ക് മുടി ധാരാളമുണ്ടായിരുന്നു പണ്ട്, എന്നുവച്ചാൽ പഠിക്കുന്ന കാലത്ത്. ലീനയുടെ വീട്ടിൽ വരുമ്പോഴെല്ലാം പിന്നാമ്പുറത്തെ പടിയിൽ മരിയയെ പിടിച്ചിരുത്തി തലമുടി വിടുർത്ത് വൃത്തിയായി ബ്രഷ് ചെയ്ത് പലതരത്തിൽ മുടി കെട്ടി നോക്കുന്നത് അപ്പച്ചിക്കു ഹരമായിരുന്നു. ലീനയും കൂടും അവർക്കൊപ്പം. 'മുടിയുണ്ടെങ്കിൽ ചാച്ചും ചരിച്ചും കുത്തനെയും കെട്ടാം' എന്നോ മറ്റോ തലക്കെട്ടോടെ ഏതോ മാസികയിൽ വന്ന മുടിക്കെട്ടു പടങ്ങൾ, അന്നേ അതു വല്ലാതെ മങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു, അവർ വെട്ടിയെടുത്തത് സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിരുന്നു. അതുനോക്കിയാണ് മുടി കെട്ടുക. വേറേ പണിയൊന്നുമില്ലേ എന്ന മീനാന്റിയുടെ ശാസനയിലാണ് മിയ്ക്കപ്പോഴും മുടി സ്‌റ്റൈലിംഗ് പരിപാടികൾ അവസാനിപ്പിക്കുക. ഇപ്പോഴാണെങ്കിൽ അവർക്ക് വല്ല ഹെയർ സ്റ്റൈലിംഗ് കോഴ്‌സും പഠിക്കാമായിരുന്നു. അന്ന് അതൊന്നും പക്ഷേ കേട്ടുകേൾവി പോലും ഇല്ലായിരുന്നുവല്ലോ.

ലീനയും മരിയയും രണ്ടാം തലമുറ കൂട്ടുകാരായിരുന്നു. എന്നു വച്ചാൽ അവരുടെ മാതാപിതാക്കൾ ആണ് ഒന്നാം തലമുറ ചങ്ങാതിമാർ എന്നർത്ഥം. ബന്ധുത്വത്തേക്കാൾ ആഴമേറിയ ഹൃദ്യസൗഹൃദങ്ങൾ. ലീനയുടെ അച്ഛന്റെ വകയിലൊരു സഹോദരി ആയിരുന്നു ഗീതയപ്പച്ചി. അവരുടെ അച്ഛൻ മരിച്ചു പോയി, പത്തു കഴിഞ്ഞ് കുറേ നാളായി വെറുതെ വീട്ടിൽ നിൽപ്പും ആയപ്പോൾ കോളേജിൽ ചേർക്കാം എന്ന് ലീനയുടെ അമ്മ വിളിച്ചു കൊണ്ടുവന്നതായിരുന്നു അവരെ. പഠിക്കാനാണ് വിളിച്ചുകൊണ്ടുവന്നതെങ്കിലും അതു നടന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് തയ്യൽ പഠനവും വീട്ടുജോലിയും ആയി അങ്ങു കഴിഞ്ഞുകൂടി. സ്വന്തം വീട്ടിൽ പോകാൻ അവർക്ക് താൽപ്പര്യമേ ഇല്ലായിരുന്നു പോലും. പക്ഷേ ഇതിന്റെയെല്ലാം പൊരുൾ ലീനയുടെ അമ്മ മീനയാന്റി പിന്നീട് മണിമണിയായി കണ്ടുപിടിച്ചിരുന്നു.

മീനയാന്റി ഒരിക്കൽ വീട്ടിൽ വന്നപ്പോഴാണ് ഗീതയപ്പച്ചിയുടെ കല്യാണാലോചനക്കാര്യം അമ്മയോടു പറയുന്നതു മരിയ കേൾക്കാനിടയായത്. അവരുടെ ജാതകത്തിൽ ചൊവ്വ കടിച്ചിട്ടുണ്ടു പോലും. അത് എന്താണെന്ന് പിന്നെ അമ്മയോടു ചോദിച്ചപ്പോഴാണ് ചൊവ്വാദോഷം എന്ന് ആദ്യമായി കേൾക്കുന്നത്. ആന്റി അത് നർമ്മം കലർത്തി പറഞ്ഞുവെന്നേയുള്ളു. അല്ലെങ്കിലും മീനാന്റിയുടെ വർത്തമാനം കേൾക്കാൻ അതിഭയങ്കര രസമായിരുന്നു. സ്ത്രീകൾക്ക് അത്ര വഴങ്ങാത്ത നർമ്മബോധം വേണ്ടുവോളമുണ്ടായിരുന്നു അവർക്ക്. 

അന്നാണ് അപ്പച്ചിയുടെ രഹസ്യവും ആന്റി പറഞ്ഞത്. ഒരു തരത്തിലും എസ്.എസ്.എൽ.സി ബുക്ക് കാണിക്കില്ല, ചോദിച്ചാലുടൻ കരച്ചിലും. ഒരു ദിവസം നിർബന്ധം പിടിച്ചപ്പോൾ, പെട്ടി തപ്പും എന്നായപ്പോൾ പൂച്ച വെളിയിൽ ചാടി, അവർ സ്വന്തമായി ബുക്കു തിരുത്തിയിരുന്നു പോലും! അകത്തിരുന്ന് അതു കേട്ട മരിയ ഞെട്ടിപ്പോയി. തോറ്റതു വീട്ടിൽ പ്രശ്‌നമാകുമെന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ കൂട്ടുകാരി പറഞ്ഞുകൊടുത്ത കുറുക്കുവഴിയായിരുന്നു. നെയിൽപോളിഷ് റിമൂവറോ മറ്റോ ഉപയോഗിച്ച് മഷി മാറ്റാൻ ശ്രമിച്ച് കുളമായിപ്പോയി! കളഞ്ഞു പോയെന്ന് ഡ്യൂപ്ലിക്കേറ്റ് ബുക്കിനു ശ്രമിക്കാം, എന്ന് പറഞ്ഞെങ്കിലും അവർ അമ്പിനും വില്ലിനും അടുത്തില്ല. ആന്റി പറഞ്ഞതായിരുന്നു ശരി. ഒരു അബദ്ധം കൊണ്ട്, ഒരു തെറ്റുകൊണ്ട് തീരേണ്ടതല്ലല്ലോ ജീവിതം. പക്ഷേ അവർക്ക് ഇനി പഠിക്കണ്ട എന്ന് ഒറ്റ വാശിയായിരുന്നു. എത്ര പഠിച്ചാലും ട്യൂഷനു പോയാലും കണക്കിനു ജയിക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു. ശരിയായിരിക്കും, കണക്കിനു ഒറ്റയക്ക മാർക്കായിരുന്നു പോലും കിട്ടിയത്.

നാട്ടുനടപ്പനുസരിച്ച് കുറച്ചു താമസിച്ചെങ്കിലും ലീനയുടെ അച്ഛനമ്മമാർ മുൻകയ്യെടുത്തതുകൊണ്ട് ഗീതയപ്പച്ചിയുടെ കല്യാണം നടന്നു. അപ്പച്ചിയുടെ അമ്മയുടെ ആഗ്രഹം പോലെ സർക്കാർ ജോലിക്കാരനെ തന്നെ കിട്ടി. വീട്ടുകാര്യങ്ങൾ നോക്കി നടത്താൻ മിടുക്കിയായിരുന്നു അപ്പച്ചി. മീനാന്റിയുടെ ട്രെയിനിംഗ് അല്ലേ, മോശമാകുന്നതെങ്ങനെ? അങ്ങനെ അപ്പച്ചിയെ ഒരു കരയടുപ്പിച്ചല്ലോയെന്ന് അവർക്ക് സമാധാനമായിരുന്നു. പക്ഷേ പിന്നീടെപ്പോഴോ ലീന പറഞ്ഞറിഞ്ഞു, അവർക്ക് കുട്ടികളുണ്ടായില്ലായെന്ന്. അതിനുശേഷം അവരെപ്പറ്റി ഒന്നും അറിഞ്ഞില്ല. ചോദിച്ചുമില്ല. ഓർത്തിട്ടുവേണ്ടേ ചോദിക്കാൻ!

ലീനയും മരിയയും പോലും എത്രയോ നാൾ പരസ്പരം ബന്ധമില്ലാതെ കഴിഞ്ഞതല്ലേ. പിന്നല്ലേ ലീനയുടെ അപ്പച്ചി. മരിയ സ്വയം സമാധാനം കണ്ടെത്തി. യാതൊരു ചുമതലയുമില്ലാതെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ സുഖിച്ചു ജീവിച്ച പഠനകാലം കഴിഞ്ഞതും പെട്ടെന്നാണ് കുടുംബം എന്ന ചുമതല തോളിലായത്. പകപ്പും അങ്കലാപ്പും ചെറുതൊന്നുമായിരുന്നില്ല. അടിപൊളി ജീവിതത്തിൽ നിന്നു കേരളത്തിലെ കൂട്ടുകുടുംബത്തിലെ വധുക്കളായിട്ടായിരുന്നു ഇരുവരുടേയും വേഷപ്പകർച്ച. അല്ലാതെ യു.കെയിലോ കാനഡയിലോ അമേരിക്കാവിലോ ഒന്നുമല്ലല്ലോ അവർ വിവാഹശേഷം കുടിയേറിയത്. പാകമല്ലാത്ത ഷൂവിന് അനുസൃതമായി കാൽപ്പാദം വ്യത്യാസപ്പെടുത്തുവാൻ കിണഞ്ഞുശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു കാലം. അങ്ങനെ വർഷങ്ങൾ വിരലുകൾക്കിടയിലൂടെ അങ്ങ് ഊർന്നു പോകുകയായിരുന്നു.

തിരിച്ചു വന്ന് ഇരിക്കുമ്പോൾ ലീനയുടെ മുഖത്ത് അസ്വസ്ഥത പ്രകടമായിരുന്നു. ഉം..ഇന്നിനി ചർച്ചയും പണിയുമൊന്നും നടക്കാൻ പോണില്ല, മരിയ മനസ്സിൽ കുറിച്ചു. രണ്ടാളുടേയും സമയം ഒന്ന് ഒത്തുവരന്നതു തന്നെ പെടാപാടു പെട്ടിട്ടാണ്. എന്നിട്ടിപ്പോൾ..

'അപ്പച്ചി  കരച്ചിലോടു കരച്ചിൽ, നാളെ ഇങ്ങോട്ടു വരാൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ. ' ലീന പറഞ്ഞു. ലീനയുടെ വാക്കുകളിലൂടെ അപ്പച്ചിയുടെ ജീവിതം ചുരുൾ നിവർന്നു.

കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാവില്ല എന്ന് ഉറപ്പായപ്പോൾ, അവർ ഒരു കുട്ടിയെ ദത്തെടുത്തു. ജാതകം അറിയാത്ത, ആർക്കോ എങ്ങാണ്ടോ എങ്ങനെയോ ജനിച്ച കുഞ്ഞിനെ ദത്തെടുക്കുന്നത് വിനാശം വിളിച്ചു വരുത്തലായിരിക്കും എന്നുള്ള അപ്പച്ചിയുടെ ഭർത്താവിന്റെ വീട്ടുകാരുടെ ഭീകര എതിർപ്പ് അവഗണിച്ചായിരുന്നു അത്. എത്ര താലോലിച്ചു വളർത്തിയാലും അത് തക്കസമയത്ത് ജന്മത്തിന്റെ 'തനിക്കൊണം' കാണിക്കും പോലും. ലീനയുടെ കുടുംബം അപ്പച്ചിക്കും ഭർത്താവിനും ഒപ്പം നിന്നു, അന്ന്. അങ്ങനെ ഒരു ചെറിയ കുഞ്ഞിന് അനാഥൻ എന്ന ലേബൽ മാറിക്കിട്ടി. അന്നൊക്കെ അപ്പച്ചിയുടെ സന്തോഷം കാണേണ്ടതായിരുന്നുവത്രേ. ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിന് എപ്പോഴും നമുക്കൊരു ന്യായവും ലക്ഷ്യവും വേണമല്ലോ. പൊതുവേ നമ്മൾ ഇൻഡ്യാക്കാർക്ക് മക്കൾ മാത്രമല്ലേ ഒരേയൊരു ജീവിതലക്ഷ്യവും ഉദ്ദേശവും.

കുറേ കാലം അങ്ങനെയങ്ങു സന്തോഷമായി കഴിഞ്ഞു. അപ്പുപ്പനും അമ്മൂമ്മയുമെല്ലാം പിണക്കം മാറി അവനെ അംഗീകരിക്കയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ ശാന്തമായി കിടന്ന തടാകത്തിലേക്ക് അവർ തന്നെ കല്ലെറിയുകയായിരുന്നു ഒരർത്ഥത്തിൽ. നിയമപ്രകാരം യദുവിനോട് അവൻ ദത്തുപുത്രനാണെന്ന് അവർ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാക്കേണ്ടിയിരുന്നു. അവിടെയാണ് പ്രശ്‌നങ്ങൾ തുടങ്ങിയത്. കുട്ടിക്ക് അത് ഉൾക്കൊള്ളാനായില്ല, അവന് അതൊരു വലിയ ആഘാതമായിരുന്നിരിക്കും. ആദ്യം കരച്ചിൽ, പിന്നെ ആഹാരനിഷേധം തുടങ്ങി പലതരം സമരമുറകൾ തുടങ്ങി.

'ആരോടാണാവോ അവൻ സമരം ചെയ്തത്?  അവനെ ജനിപ്പിച്ച് എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞ സ്വന്തം അച്ഛനമ്മമാരോടായിരിക്കും, അവരെ അറിയാത്തതുകൊണ്ട് വളർത്തച്ഛനോടും അമ്മയോടും തീർത്തതാവണം, അല്ലേ?' മരിയ ഉറക്കെ അതിലെ യുക്തി ചിന്തിക്കയായിരുന്നു. ആയിരിക്കും എന്ന് ലീനയും തലയാട്ടി.

അവനോടു സ്‌നേഹമില്ല എന്ന് സ്ഥിരം ആവലാതിയായി. മനഃപൂർവ്വം പരീക്ഷ മോശമായി എഴുതും. മാർക്ക് കുറഞ്ഞാൽ അച്ഛനും അമ്മയും സങ്കടപ്പെടുമല്ലോ, അത് കാണണം പോലും! ഒരു ദിവസം അവൻ ചെയ്ത അതിക്രമം കേട്ട് മരിയ ഞെട്ടി. സ്വന്തം കൈയ്യിൽ ബ്ലേഡുരച്ചു ചോരവരുത്തി കളഞ്ഞു! ചാകാനൊന്നുമല്ല, അവന്റെ അമ്മയ്ക്ക് സങ്കടം വരുമോ എന്ന് പരീക്ഷിച്ചതാണത്രേ! ദിനേന ഒന്നല്ലെങ്കിൽ മറ്റൊന്നായി എന്നും പരീക്ഷണപരമ്പര തന്നെ. യദു അച്ഛനമ്മമാരെ വല്ലാതെ ശിക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. ഒരു നാൾ വൈകുന്നേരം അവൻ വീട്ടിൽ വന്നില്ല. വരാതിരുന്നാൽ പൊയ്‌ക്കോട്ടെ എന്ന് അച്ഛനും അമ്മയും കരുതുമോ എന്നായിരുന്നു അവനറിയേണ്ടിയിരുന്നത്. പാവം അവന്റച്ഛൻ അന്ന് അലഞ്ഞതിനു കണക്കില്ലാത്രെ. അവൻ അവസാനം ഒരു കൂട്ടുകാരന്റെ വീട്ടിൽ എത്തി, അവർ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവിടുകയായിരുന്നു. വഴക്കു പറയാനേ പാടില്ല, പറഞ്ഞാലുടൻ 'ഞാൻ സ്വന്തം മോനല്ലാത്തോണ്ടല്ലേ ' എന്നു വായ്ത്താരി. അപ്പച്ചിയുടെ ഭർത്താവിന് ക്ഷമ ലേശം കുറവാണ്, പെട്ടെന്നു ദേഷ്യം പിടിക്കും. പക്ഷേ മകനുവേണ്ടി അയാൾ ദേഷ്യം അടക്കാൻ ശീലിച്ചു.

അവസാനം ഹൈസ്‌ക്കൂൾ ക്ലാസ്സ് എത്തിയതോടെ ഒരു സൈക്കോളജിസ്റ്റിന്റെ കൂടി അഭിപ്രായപ്രകാരം ഗത്യന്തരമില്ലാതെ അവർ അവനെ ബോർഡിംഗിലാക്കി. അവിടുത്തെ ടീച്ചർമാരോടും വാർഡനോടും എല്ലാം അവൻ തന്റെ കദനകഥ വിളമ്പി. അനാഥനായ അവനെ ദത്തെടുത്ത് അച്ഛനമ്മമാർ പീഡിപ്പിക്കുന്ന കഥ! അവർക്ക് ഒരു മകൻ കൂടി ഉണ്ടെന്നും അതാണ് തന്നെ ബോർഡിംഗിൽ ആക്കിയതെന്നും കൂടി പറഞ്ഞു കളഞ്ഞു! നല്ല മാർക്കറ്റുണ്ടായിരുന്നു ആ കഥയ്ക്ക് ആദ്യം. അവരെ സ്‌കൂളിൽ വിളിപ്പിച്ചപ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ കാര്യം ടീച്ചർമാരും വാർഡനും അറിയുന്നത്. ഉള്ളുനീറിനീറിയാവണം, അവന്റെ പത്തു കഴിഞ്ഞ് അധികം താമസിയാതെ അവന്റച്ഛൻ അവരുടെ ജീവിതത്തിൽ നിന്നു വിടവാങ്ങി.

'ഓ പാവം അപ്പച്ചി, ' മരിയ സ്വന്തം മുടി തലോടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

'ഊം...ഇതൊന്നും ആയില്ല, ഇനീമുണ്ട്. പത്തിൽ തെറ്റില്ലാത്ത മാർക്കുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ കോളേജിൽ പോകാനൊന്നും യദു കൂട്ടാക്കിയില്ല. '

'ഉം... ചരിത്രം ആവർത്തിച്ചു അല്ലേ? '

'കറക്ട്. കാരണം ഓരോന്നായിരുന്നെങ്കിലും, ' ലീന ശരിവച്ചു.

പെൻഷൻ, ഓഹരി കിട്ടിയ വീടിന്റെ വാടക എല്ലാം വച്ച് എങ്ങനെയൊക്കെയോ കഴിഞ്ഞു, യദു അഞ്ചു പൈസ വരുമാനമുണ്ടാക്കിയില്ല. ഉണ്ടും ഉറങ്ങിയും കൂട്ടുകൂടിയും സമയം കൊന്നു. ജനിപ്പിച്ചവരോടുള്ള പക അവൻ സ്വന്തം ജീവിതത്തോട് തീർക്കുകയായിരുന്നിരിക്കും. അപ്പച്ചിക്ക് അവസാനത്തെ കനത്ത അടി കിട്ടിയത് കുറച്ചുനാൾ മുമ്പാണ്. ഒരു വൈകുന്നേരം യദു ഒരു പെൺകുട്ടിക്കൊപ്പമാണ് വന്നു കയറിയത്്! അടുത്തൊരു ചേരിയിലെ പെൺകുട്ടി.

'ഓ മൈ! അപ്പച്ചി എങ്ങനെ അത് ഫേസ് ചെയ്തു? ' മരിയയ്ക്ക് അറിയാൻ തിടുക്കമായി.

'എന്തു ചെയ്യാൻ? ഇപ്പം ഇറങ്ങണം എന്നൊക്കെ അപ്പച്ചി ബഹളം വച്ചു, അവർ ഇറങ്ങി പോയി. പക്ഷേ രണ്ടു മണിക്കൂർ കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ചു വരാനായിരുന്നൂന്നു മാത്രം. ചേരീന്ന് ഒരു വലിയ സംഘത്തിന്റെ അകമ്പടിയോടെ. ഇടിച്ചു കയറി, താമസവും തുടങ്ങി. '

'സിനിമാക്കഥ പോലെ, ' മരിയ പറഞ്ഞു.

അപ്പച്ചി ഭർത്താവിനു വീതം കിട്ടിയ വീട്ടിലേക്ക് മാറി താമസിച്ചു. അപ്പഴേ പറഞ്ഞതല്ലേ എന്ന് വീട്ടുകാരുടെ കുത്തുവാക്കു നിരന്തരം. വല്ലാതെ മടുക്കുമ്പോൾ വീട് പൂട്ടിയിട്ട് ലീനയുടെ കൊച്ചിയിലെ വീട്ടിലെത്തും. കുറച്ചു നാൾ തങ്ങി തിരികെ പോകും. ഇപ്പോൾ അവന് ആ വീടും കൂടി വേണം പോലും. അപ്പച്ചി അവരുടെ കൂടെ താമസിച്ച് ആ വീടിന്റെ വാടക വാങ്ങണമത്രേ. അതാണ് ഇങ്ങോട്ടു വരാൻ ലീന ക്ഷണിച്ചത്.

'വേലീലിരുന്ന പാമ്പിനെ എടുത്ത് തോളത്തിട്ടല്ലോ എന്നും പറഞ്ഞാണ് കരച്ചിൽ. ഇതുവരെ അങ്ങനെ ഒരിക്കൽ പോലും അവർ പറഞ്ഞിട്ടില്ല മരിയ. ക്ഷമയേഴും കെട്ടിട്ടുണ്ടാവും അവർക്ക്. അപ്പച്ചിയെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ തൽക്കാലം ഇങ്ങു പോരാൻ പറഞ്ഞു, പക്ഷേ എങ്ങനെ ഈ പ്രശ്‌നം പരിഹരിക്കുമോ ആവോ,' ലീന ആവലാതിപ്പെട്ടു.

'ഇനീപ്പം അവന്റെ ജാതകദോഷം പ്രശ്‌നം വച്ച് കണ്ടുപിടിക്കാൻ ചിറ്റപ്പന്റെ ചേച്ചി ഉപദേശിച്ചു പോലും.' ഇത്തിരിനേരത്തെ മൗനശേഷം ലീന തുടർന്നു.

' ഉം, ഇനി അതിന്റെ കുറവേ ഉള്ളു, അവരുടെ ഉള്ള സാമധാനം കൂടി ആ ജ്യോത്സ്യർ നശിപ്പിച്ചോളും. കഷ്ടം!' മരിയ സഹതപിച്ചു.

'പിന്നല്ലാതെ. അതിനൊന്നും പോവണ്ടെന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഇത്രനാളും അതിനൊന്നും പോയില്ലല്ലോ. ലോകത്ത് ഇൻഡ്യാക്കാരെ ഒഴിച്ച് ആരേം ഗ്രഹങ്ങൾ പിടിക്കില്ലല്ലോ,' ലീന മരിയയെ പിന്താങ്ങി.

'അതുതന്നെ. ഓരോരുത്തർക്ക് ഓരോ അനുഭവം, അത്രതന്നെ. അതിനപ്പുറവുമില്ല, ഇപ്പുറവുമില്ല. ദത്തെടുത്ത കുട്ടിയുമായി നല്ല സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്നവരുണ്ട്. സ്വന്തം ചോരയിൽ പിറന്ന മക്കൾ അച്ഛനമ്മമാരെ കഠിനമായി പീഡിപ്പിക്കാറുമുണ്ട്.' ആരെയൊക്കെയോ ഓർത്താവണം മരിയ അപ്പറഞ്ഞത്.

'ഊം...ശരിയാണ്. പാവം അപ്പച്ചി.'

ഇനി നാളെയെങ്കിലും ഇതു തീർക്കാം എന്ന് മരിയയോടു യാത്രാമൊഴി പറയുമ്പോൾ ഇരുവരും ദുഃഖിതരായിരുന്നു. പരിഹരിക്കാൻ കഴിയാത്ത ദുഃഖങ്ങളെത്ര! കാരണമറിയാത്ത ദുഃഖങ്ങളെത്ര? ആരാണ് മറവിലിരുന്ന് ഇതെല്ലാം തീരുമാനിക്കുന്നത്? ദൈവമോ, വിധിയോ, എന്താണാ ഉത്തരം കിട്ടാ പ്രതിഭാസം?

Tuesday, September 20, 2016

ഷേക്സ്പിയര്‍രചനകളുടെ പിന്നാമ്പുറക്കഥകള്‍-രണ്ടാം ഭാഗം.

 രണ്ടാംഭാഗം ജൂണില്‍ സൈകതത്തില്‍ വന്നത് ഇന്നാണ് കണ്ടത്. പടങ്ങള്‍ സഹിതമുള്ള ലിങ്ക് ഇവിടെ.
പുസ്തകം- ഷേക്‌സ്പിയേഴ്‌സ് സ്റ്റോറി ബുക്ക് (Shakespeaer's Story book)
പുനരാഖ്യാനം -പാട്രിക് റിയാൻ(Patrick Ryan)
ചിത്രം വര- ജെയിംസ് മേഹ്യൂ(James Mayhew)
പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് - ബെയർ ഫുട്ട് ബുക്ക്‌സ് (Barefoot Books)

ഭാഗം-രണ്ട്

3. ദി മർച്ചെന്റ് ഓഫ് വെനീസ്(1596-1598)

ഒരു ജൂത പണം ഇടപാടുകാരനായ ഷൈലോക്കിന്റെ കയ്യിൽ നിന്നും പണം കടം വാങ്ങിയ അന്റോണിയോ എന്ന ചെറുപ്പക്കാരനോട് പണം തിരിച്ചു നൽകാനാവാത്തതിനാൽ പകരം തുടയിൽ നിന്ന് ഒരു തുണ്ട് മാംസം ആവശ്യപ്പെടുന്നതും ബുദ്ധിമതിയായ പോർഷ്യോ അതിൽ നിന്ന് അന്റോണിയോവിനെ രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നതുമായ കഥയായ 'വെനീസിലെ വ്യാപാരി'നമുക്കു സുപരിചിതമാണ്.

ഷേക്‌സപിയർ ഇവിടെ ഹുണ്ടികവ്യാപാരിയെ ജൂതനാക്കിയതിന് കാരണങ്ങൾ ഉണ്ടാവാമത്രേ. അക്കാലത്ത് പണം പലിശയക്കു കൊടുക്കുന്നതിന് കൃസ്റ്റ്യൻ പള്ളി അനുവദിച്ചിരുന്നില്ല. ഇറ്റലിയിലെ ഒരു ബിഷപ്പിന് ഒരു ജൂതഹുണ്ടികക്കാരന്റെ കയ്യിൽ നിന്ന് ഇതേ അനുഭവം നേരിടേണ്ടി വരികയും പോപ്പ് ഇടപെട്ട് അതിൽ നിന്നും ബിഷപ്പിനെ രക്ഷിക്കയും ചെയ്ത സംഭവം ഷേക്‌സ്പിയറിന്റെ കാലത്ത് നടന്നിട്ടുണ്ട്. കൂടാതെ, ഷേക്‌സ്പിയർ കാലത്ത് ഭരിച്ചിരുന്ന എലിസബത്ത്-I രാജ്ഞിയെ ചതിച്ചു കൊല്ലണം എന്ന എസ്സെക്‌സ് ഏൾ ന്റെ ആവശ്യം  നിരാകരിച്ച വിശ്വസ്തനായ പോർച്ചുഗീസ് ജൂതഡോക്ടർ ലോപ്പസ്സിനെ, രാജ്ഞിയെ വിഷം നൽകി കൊല്ലാൻ ശ്രമിച്ചു എന്ന് രാജ്യദ്രോഹകുറ്റം ചുമത്തി തൂക്കിലേറ്റിയിരുന്നു. പിന്നീട് കാര്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുകയും ഏൾ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഡോ. ലോപ്പസിനെ മാത്രമല്ല, ചതിക്കു കൂട്ടുനിൽക്കാൻ ഗ്ലോബ് തിയേറ്ററിന്റെ സഹായം തേടിയ ഏൾ നേയും ഷേക്‌സ്പിയറിന് നേരിട്ട് അറിയാമായിരുന്നുവത്രേ. ഇക്കാര്യങ്ങളെല്ലാം കൂടി സമന്വയിപ്പിച്ചാവണം ഷേക്‌സ്പിയർ വെനീസിലെ വ്യാപാരി രൂപപ്പെടുത്തിയതെന്നാണ് പാട്രിക് റയാൻ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നത്.

മൂലകഥയായി പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് 'എ ബാർഗെൻ ഈസ് എ ബാർഗെൻ' (ഉടമ്പടി ഉടമ്പടി തന്നെയാണ്) എന്ന കഥയാണ്. ഒരിടത്ത് ഒരു ധനികന് രണ്ടു പുത്രന്മാരുണ്ടായിരുന്നു, കാക്കയും മയിലും പോലെ വ്യത്യസ്തരായിരുന്നു ഇവർ. പിതാവ് അസുഖബാധിതനായപ്പോൾ മക്കളെ അരികെ വിളിച്ച്, ഇക്കാലമത്രയും താൻ അത്യദ്ധ്വാനം കൊണ്ടു നേടിയത് എങ്ങനെയാണ് മക്കൾ വിനിയോഗിക്കുക എന്ന് ആരാഞ്ഞു. താൻ ബിസിനസ്സ് നല്ലവണ്ണം തുടർന്നും നടത്തുമെന്ന് മൂത്തയാൾ വാക്കുകൊടുത്തപ്പോൾ തന്റെ വിഹിതം ഉപയോഗിച്ച് ആർഭാടജീവിതം നയിക്കുമെന്നായിരുന്നു ഇളയവന്റെ മറുപടി. ഈ നിരുത്തരവാദപര ഉത്തരം കേട്ട പിതാവ് ഹൃദയം പൊട്ടി മരിച്ചു.

രണ്ടുപേരും അവനവൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ജീവിച്ചു. മൂത്തവൻ സാമ്പത്തികമായി അഭിവൃദ്ധിപ്പെട്ടപ്പോൾ ഇളയൻ എല്ലാം നശിപ്പിച്ചു, പക്ഷേ അയാൾ അപ്പോഴും പരമ സന്തുഷ്ടൻ തന്നെ ആയിരുന്നു.

അങ്ങനെയിരിക്കെ നഗരത്തിലെ നാടുവാഴിയുടെ സുന്ദരിയും ജ്ഞാനിയുമായ മകളെപ്പറ്റി അയാൾ കേൾക്കാനിടയായി. സ്വർണ്ണത്തിലും വെള്ളിയിലും തടിയിലും തീർത്ത മൂന്നു പേടകങ്ങൾക്കുള്ളിൽ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നത് എന്ത് എന്ന് കൃത്യമായി പറയുന്നയാളെ വിവാഹം കഴിക്കാനായിരുന്നു അവളുടെ തീരുമാനം. അത് നടന്നില്ല, അവൾ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെ തന്റെ പുസ്തകങ്ങളുടേയും ചിന്തകളുടേയും ആശയങ്ങളുടേയും ലോകത്തിൽ  മുഴുകി സന്തുഷ്ടയായി കഴിഞ്ഞു. കുമാരിയെ വേൾക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിച്ച ഇളയവൻ ധനാഭ്യർത്ഥനയുമായി മൂത്തയാളുടെ അടുത്തെത്തി. നന്നാവാനാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിപ്പിച്ച് പണവും കടം വാങ്ങി. തിരിച്ചു കൊടുക്കാതെ വന്നാൽ സ്വന്തം മാംസം മുറിച്ചു തരേണ്ടി വരുമെന്ന് ഉടമ്പടിയും ഒപ്പു വച്ചു!

രാജകുമാരനെന്നു തോന്നത്തക്കവിധം വില കൂടിയ വേഷഭൂഷ അണിഞ്ഞെത്തിയ ഇളയവൻ അകത്തേക്കാനയിക്കപ്പെട്ടു. മൂന്നു വ്യത്യസ്ത ലിഖിതങ്ങൾ ഉള്ള ഓരോ സുവർണ്ണ, വെള്ളി, തടി പെട്ടികൾ അയാളുടെ മുന്നിലും നിരന്നു. അയാൾ ലിഖിതങ്ങൾ വായിച്ച്-പക്ഷേ ഇതിലെ യുക്തി മനസ്സിലായില്ല എനിക്ക്-വളരെ യുക്തിയുക്തമായി ചിന്തിച്ച് വജ്രങ്ങളും മുത്തുകളും പിടിപ്പിച്ച വിവാഹനിശ്ചയമോതിരം സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന തടിപ്പെട്ടി തന്നെ തെരഞ്ഞെടുത്തു, പ്രഭുവിന്റെ മകളുമായുള്ള വിവാഹവും ഉറപ്പായി. മോതിരം എപ്പോഴും കയ്യിലിട്ടുകൊള്ളുവാനും അതു പോയാൽ വിവാഹം നടക്കില്ലെന്നും കുമാരി അറിയിച്ചു. മിച്ചമുണ്ടായിരുന്ന പണം വച്ച് ചങ്ങാതിമാരുമായി നന്നായി ആഘോഷിച്ചു. പക്ഷേ അതു തീർന്നപ്പോഴേയക്കും മൂത്ത സഹോദരൻ പണം തിരികെ ചോദിച്ചു. വിവാഹക്കഥയൊന്നും അവിടെ ഏറ്റില്ല.

'ഒരു ഉടമ്പടി ഉടമ്പടി തന്നെയാണ്. ഒരു നിശ്ചയപത്രം നിശ്ചയപത്രം തന്നെയും ഒരു ഇടപാട് ഇടപാടും ആണ്. 'മാംസം മുറിച്ചെടുക്കുമെന്നു തന്നെ സഹോദരൻ ഉറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. അയാൾ ജയിലിലായി. ജയിലിലെത്തിയ പ്രഭുപുത്രിയോട് അയാൾ നടന്നതെല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞു. ഭാവിവരൻ ചെയ്തത് അങ്ങേയറ്റം തോന്ന്യാസമെന്നും പക്ഷേ സഹോദരന്റെ നിഷ്ഠൂരത കടന്നു പോയെന്നും അവൾ അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. എന്തായാലും പ്രഭുവിന്റെ ദർബാറിലെത്തുമ്പോൾ നല്ല വക്കീലിനെ ഏർപ്പാടു ചെയ്യാമെന്ന് അവൾ യാത്രയായി.

കേസ് പരിഗണനയ്ക്കു വന്നു. മുടിയനായ യുവാവിന്റെ വക്കീൽ സഹോദരനോട് നിബന്ധന വച്ചു. 'ഒരു ഉടമ്പടി ഉടമ്പടി തന്നെയാണ്. ഒരു നിശ്ചയപത്രം നിശ്ചയപത്രം തന്നെയും ഒരു ഇടപാട് ഇടപാടും ആണ്. അതിനാൽ കൃത്യം ഒരു പൗണ്ട് മാംസം മാത്രം, അതും തുള്ളി ചോര പൊടിയാതെ മുറിച്ചെടുക്കണം. കൂടുകയോ കുറയുകയോ ചെയ്താൽ വാദിയുടെ സ്വത്തുക്കൾ നഗരസ്വത്തിലേക്ക് കണ്ടുകെട്ടപ്പെടണം.' പിന്നത്തെ കാര്യം അറിയാമല്ലോ.

പക്ഷേ വക്കീൽ ഫീസ് കൊടുക്കാൻ പണമില്ലാത്തതിനാൽ പണം കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ തിരിച്ചു തരാമെന്ന് വക്കീൽ മോതിരം വാങ്ങി. വളരെ വേഗം വക്കീൽ വേഷം മാറി, പ്രഭുകുമാരിയായി. യുവാവ് എത്തിയപ്പോഴേയക്കും കൈയ്യിൽ മോതിരം ഇല്ല, സ്‌നേഹക്കുറവുകൊണ്ടാണ് അത് നഷ്ടപ്പെടുത്തിയത് എന്ന കാരണം പറഞ്ഞ് അവൾ വിവാഹം നിരസിച്ചു. ഇരു സഹോദരരേയും രക്ഷപ്പെടുത്തി, അവൾ സ്വന്തം പുസ്തകലോകത്തേക്ക് ആനന്ദത്തോടെ മടങ്ങി. സഹോദരർ പാഠം പഠിച്ചു നന്നായിക്കാണാം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരാൾ തെരുവിലും മറ്റൊരാൾ ബംഗ്ലാവിലുമായി ജീവിതം തുടർന്നിരിക്കാം.

4.ആസ് യു ലൈക്ക് ഇറ്റ്(1590 കളുടെ അവസാനം)

തോമസ് ലോഡ്ജിന്റെ 'റോസലിൻഡ' ആണ് ഈ പുസ്‌കത്തിനാധാരം. ലോഡ്ജിന്റേതു പോലെ തന്നെ ഷേക്‌സ്പിയറിന്റെ കഥയും ഫ്രാൻസിൽ ആണ് നടക്കുന്നത്. എന്നാൽ അതിൽ പറയുന്ന കാട് ഷേക്‌സ്പിയറിന്റെ സ്ട്രാറ്റ്‌ഫോഡ് അപ്പോൺ എവൺ ന് അടുത്തുള്ള വാർവിക് കൊട്ടാരത്തിനു ചുറ്റുമുള്ള കാടാണ്. അതായത് ഇംഗ്ലീഷ് വനാന്തരം. റോബിൻഹുഡിനേയും കൂട്ടുകാരേയും ഇതിൽ പരാമർശിക്കുന്നുമുണ്ട്. സ്‌നോവൈറ്റ്, സ്‌നോഡ്രോപ് തുടങ്ങി പ്രചുരപ്രചാരത്തിലിരുന്ന കഥകൾ തന്നെയാവണം ലോഡ്ജും ഷേക്‌സ്പിയറും ഉപയോഗിച്ചത്.

ഒരു സ്ത്രീ പുരുഷവേഷം കെട്ടി നിയമഭ്രഷ്ടരുടെ കൂടെ ജീവിക്കുന്ന കഥ കാണികളിൽ ആവേശമുണർത്തുമെന്ന് ഷേക്‌സ്പിയർ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കണം. അതാണ്, 'നിങ്ങൾ-കാഴ്ച്ചക്കാർ-ഇഷ്ടപ്പെടും പോലെ ' എന്ന് നാമകരണം ചെയ്തത്. ട്വെൽത്ത് നൈറ്റ് , സിംബലീൻ എന്നിവയിലും ഇതേ സമ്പ്രദായം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്.

സ്‌നോഡ്രോപ്-മഞ്ഞുതുള്ളി

ഒരു രാജ്ഞിയുടെ മകളായിരുന്നു സ്‌നോഡ്രോപ്. രാജ്ഞി രാജ്യത്തെ മറന്ന് മകളിൽ മുഴുകി ജീവിച്ചു, ഒരു ദുഷ്ടസമർത്ഥൻ രാജ്യം കൈക്കലാക്കി, രാജ്ഞി നിഷ്‌കാസിതയുമായി. സ്‌നോഡ്രോപ്പിനെ പക്ഷേ അവിടെ അടിമയായി തുടരാൻ അനുവദിച്ചു. സ്‌നോഡ്രോപ്പും പുതിയ രാജാവിന്റെ മകൻ വിൽസും വലിയ കൂട്ടുകാരായിരുന്നു. സ്‌നോഡ്രോപ്പിനെ നാട്ടാർക്ക് വലിയ സ്‌നേഹമായിരുന്നു, അവർ പഴയ രാജ്ഞി തിരിച്ചുവരുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇതറിഞ്ഞ രാജാവ് സ്‌നോഡ്രോപ്പിനെ കാട്ടിലയച്ച് കൊല്ലുവാൻ ഏർപ്പെടുത്തി. ഈ പദ്ധതി അറിഞ്ഞ സ്‌നോഡ്രോപ്പ് രാത്രി കളിക്കൂട്ടുകാരനോടു മാത്രം യാത്ര ചൊല്ലി കാട്ടിലേക്കു പോയി. അവിടെ സഹോദരങ്ങളായ മൂന്നു കൊള്ളക്കാരുടെ ഗുഹയിൽ എത്തിപ്പെട്ടു, അവർ അവളെ സ്‌നേഹിച്ചു, അവളും വേഷം മാറി ആൺവേഷം കെട്ടി അവരെ സഹായിച്ചു. പണക്കാരുടെ വീടുകൾ അവർ കൊള്ളയടിച്ചു, അത് പാവപ്പെട്ടവർക്കു വിതരണം ചെയ്തു.

ഇതിനിടെ ഏകനായ വിൽസ് തന്റെ ചങ്ങാതിയെ തേടി എന്നും കാട്ടിലെത്തുക പതിവായി. അവർ കണ്ടുമുട്ടുകയും ചെയ്തു. ദുഷ്ടരാജാവ് പെൺകുട്ടിയെ വധിക്കാൻ പല പദ്ധതികൾ നടപ്പാക്കി. അവസാനം വിഷം പുരട്ടിയ ആപ്പിൾ കഴിച്ച് അവൾ മരിച്ചുവീണു. മണ്ണിനടിയിൽ അവളെ കുഴിച്ചിടാൻ മടിച്ച കൊള്ളക്കാർ അവളുടെ ശരീരം ഒരു സ്ഫടിക ശവപ്പെട്ടിയിലാക്കി കുതിരപ്പുറത്തു വച്ചുകെട്ടി കുതിരയെ അഴിച്ചുവിട്ടു. ഇത് വിൽസ് കണ്ടെത്തി, ദേഷ്യം മൂത്ത രാജാവ് പെട്ടി പൊട്ടിച്ചു, വിഷപ്പഴം തെറിച്ചുവീണുപോയതോടെ സ്‌നോഡ്രോപ്പ് ഉറക്കം വിട്ടെണീക്കും പോലെ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു. കാര്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയ വിൽസ് കൊള്‌ലക്കാരെ വിളിപ്പിച്ചു, അവർ നൽകിയ മാന്ത്രിക ഷൂവുകളിട്ട രാജാവ് നിലയ്ക്കാത്ത നൃത്തം ചെയ്ത് ചെയ്ത് എങ്ങോ പോയി. വിൽസും സ്‌നോഡ്രോപ്പും വിവാഹിതരായി, പുറത്താക്കപ്പെട്ട രാജ്ഞി തിരിച്ചെത്തി, മൂന്നു കൊള്ളക്കാരും അവരുടെ കാടൻ പണി ഉപേക്ഷിച്ച് രാജകുമാരിയെ സഹായിക്കുന്നവാരയി തുടർന്നു.
തുടരും...

ഷേക്‌സ്പിയർ രചനകളുടെ പിന്നാമ്പുറക്കഥകൾ-ഭാഗം ഒന്ന്

സൈകതം പോര്‍ട്ടലില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിന്‍റെ ലിങ്ക് ഇവിടെ 
പുസ്തകം- ഷേക്‌സ്പിയേഴ്‌സ് സ്റ്റോറി ബുക്ക് (Shakespeaer's Story book)
പുനരാഖ്യാനം -പാട്രിക് റിയാൻ(Patrick Ryan)
ചിത്രം വര- ജെയിംസ് മേഹ്യൂ(James Mayhew)
പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് - ബെയർ ഫുട്ട് ബുക്ക്‌സ് (Barefoot Books)

ഭാഗം-ഒന്ന്

വിശ്വസാഹിത്യകാരനായ ഷേക്‌സ്പിയറിന്റെ സ്റ്റ്രാറ്റ്‌ഫോഡ് അപ്പോൺ എവണിലെ വീടും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്ലോബ് തീയേറ്ററും സന്ദർശിച്ചത് അഞ്ചു വർഷം മുമ്പാണ്. ഇപ്രാവശ്യത്തെ, അതായത് 2015 ലെ രണ്ടാം വരവിനാണ് 'ഷേക്‌സ്പിയേഴ്‌സ് സ്റ്റോറിബുക്ക് ' വായിക്കാനിടയായത്. കുട്ടികൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള പുസ്തകമാണ്, പക്ഷേ വലിയവർക്കും വായിക്കാം, ഇഷ്ടപ്പെടും.

ഷേക്‌സ്പിയർ കൃതികളുടെ, കുട്ടികൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള സംഗ്രഹ കഥകൾ എന്നു കരുതിയാണ്, വാസ്തവത്തിൽ ബുക്ക് വായിക്കാൻ എടുത്തത്. പക്ഷേ അതല്ല, ഏഴു കൃതികളുടെ വളരെ ചുരുക്കിയ കഥാസാരവും ഓരോ കഥയുടേയും പിന്നാമ്പുറക്കഥകളുമാണ് പുസ്തകത്തിലുള്ളത്. പലതും നമ്മളും കേട്ടിട്ടുള്ള വളരെ പ്രശസ്തമായ നാടോടി കഥകൾ! പുനരാഖ്യാനം നടത്തിയ പാട്രിക് റയാൻ ആമുഖത്തിൽ പറയുന്നതിങ്ങനെ-'ഒരു നല്ല കഥ ഒന്നിൽ കൂടതൽ പ്രാവശ്യം പറയുന്നതിന് യോഗ്യമാണ് എന്ന് ഒരു നല്ല കഥപറച്ചിലുകാരന് അറിയാം. ' ഷേക്‌സ്പിയർ ഇക്കഥകൾ സ്വന്തം കുടുംബത്തിലും ഗ്രാമത്തിലും നിന്ന് വാമൊഴിയായി കേട്ടതാവാം, പിന്നീട് ഗ്ലോബ് തിയേറ്റിനുവേണ്ടി ഇവയെല്ലാം പുനഃസൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതാവാം' എന്നും പറയുന്നു.

ശരിയാണ്, പലവട്ടം പറയാം, ഒരേ ആശയം പലർക്കും തോന്നുകയും ചെയ്യാം. ഓരോ സിനിമ ഇറങ്ങുമ്പോഴും നമ്മുടെ നാട്ടിൽ മോഷണം, മോഷണം എന്ന് മുറവിളി വരാറുണ്ട്. ചിലവ മനഃപൂർവ്വം കോപ്പിയടിക്കുന്നതാവാം, പക്ഷേ എല്ലായ്‌പ്പോഴും അതു മോഷണമാവണമെന്നില്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം. കഴിഞ്ഞ വട്ടം നമ്മുടെ 'യോദ്ധാ'യുമായി അങ്ങേയറ്റം സാമ്യമുള്ള ഒരു സിനിമ കണ്ടിരുന്നു, പേരു മറന്നു, അതു മാത്രമല്ല, പലതും കണ്ടു. പല രാജ്യത്ത് പല കാലത്ത് ജീവിക്കുന്നവർക്ക്, ജീവിച്ചിരുന്നവർക്ക് ഒരേ പോലെ ചിന്തിച്ചു കൂടാ എന്നില്ലല്ലോ.

ഓരോ പിന്നാമ്പുറക്കഥയ്ക്കും പല സ്രോതസ്സുകൾ ഉണ്ടാവാമെന്നും, കഥാകാരനും ശ്രോതാക്കളും മാറുന്നത് അനുസരിച്ച് കഥയും കുറേയൊക്കെ വ്യത്യസ്തമാവാം എന്നും തന്റെ കാര്യമാത്ര പ്രസക്തമായ ചെറു അവതാരികയിൽ പാട്രിക് പറയുന്നുണ്ട്.

ഇതിൽ പറയുന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം, പുനരാഖ്യാനകാരൻ പറഞ്ഞുവയ്ക്കുന്നവയാണ്. പക്ഷേ കൃത്യമായ പരിഭാഷ അല്ല് എന്നു മാത്രം.

1. ദ ടെയിമ്ംഗ് ഓഫ് ദി ഷ്രൂ.(1592)

'ശുണ്ഠിക്കാരിയെ മെരുക്കൽ' എന്ന നാടകം ഷേക്‌സ്പിയറിന്റെ ആദ്യകാലകൃതികളിലൊന്നാണ്. മുശടൻ സ്വഭാവത്തിന്റെ പേരിൽ ആരും വിവാഹം കഴിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെടാതിരുന്ന കാതെറീനയുടേയും അവളെ മെരുക്കുന്ന വെല്ലുവിളി ഏറ്റെടുത്ത് വിവാഹം കഴിച്ച് നല്ലവഴിക്കു നടത്തുന്ന പെത്ര്യൂക്യോവിന്റേയും കഥ പറയുന്നു ഈ ശുഭപര്യവസായിയായ നാടകം. വിവാഹം ചെയ്യുന്നത് തുല്യരായവർ തമ്മിൽ വേണമെന്നാണ് ഈ നാടകത്തിന്റെ പ്രധാന സന്ദേശം നമ്മുടെ ആഗ്രഹപൂർത്തികരണത്തിന് കരുണയോടെയുള്ള സമീപനം എത്രമാത്രം ഉതകുമെന്ന് പെത്ര്യൂക്യോ കാതെറീനയ്ക്ക് കാണിച്ചു കൊടുക്കുകയാണ് ഇവിടെ.

ഐറിഷ്, വെൽഷ്, ഇംഗ്ലീഷ് എന്നിങ്ങനെ ഈ കഥയ്ക്ക് പല ഉറവിടങ്ങൾ പറയാമെങ്കിലും ഇവിടെ ആധാരമായി പറയുന്നത് 'ദി ഡെവിൾസ് ബെറ്റ്' (പിശാചിന്റെ പന്തയം) എന്ന കഥയാണ്. പക്ഷേ ഈ കഥയിൽ വെയിൽസിലെ ഗ്വെന്റ് നദിയിലുള്ള 'നിക്കി നിക്കി നൈ' എന്നൊരു പിശാച് പ്രധാന കഥാപാത്രമാണ്.

വിധവയായ അമ്മ ഓമനിച്ചു വളർത്തി നശിപ്പിച്ച വഴക്കാളിയായ നോറയാണ് ഇതിലെ നായിക. അടുത്തൊരു കാട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ജേമിയാണ് ഇതിലെ നായകൻ. ജേമിയുടെ വീട്ടിലെ കിണറ്റിലാണ് നിക്കി നിക്കി നൈ താമസിച്ചിരുന്നത്. നായികയെ കണ്ടുമുട്ടുന്ന നായകൻ അവളെ 'മര്യാദ പഠിപ്പിക്കൽ ' വിവാഹത്തിനു മുമ്പേ തന്നേ തുടങ്ങുന്നു. കുറേശ്ശെ കുറേശ്ശെ ആയി 'തട്ടു' കൊടുത്ത് നോറയെ നന്നാക്കുന്നതിനിടയിൽ പിശാചും പണി തുടങ്ങി. നോറയെ അവിടെ നിന്നു തുരത്തുമെന്ന് പന്തയം വച്ച പിശാചിനോട്, തന്നെ ഓടിക്കാനാവില്ലെന്ന് നോറയും വെല്ലുവിളിച്ചു. പലതും പയറ്റി നോക്കിയ നോറ ഒടുവിൽ തന്റെ നല്ല പാതി ഉപദേശിക്കുന്ന കരുണകൊണ്ട് തന്നെ പിശാചിനെ നേരിട്ടു, ഇത് സഹിക്കാനാകാതെ ദേഷ്യം മൂത്ത് അത് ശ്വാസം വലിച്ചു പിടിച്ചു പിടിച്ച് സ്വയം പൊട്ടിത്തെറിച്ച് ഇല്ലാതാകയും ചെയ്തു. വഴക്കാളിത്തരം എല്ലാം മാറി 'തങ്കക്കമ്പി'യായി മാറിയ നോറ, ജേമീക്കൊപ്പം സസൂഖം ജീവിച്ചു.

2. റോമിയോ ആൻഡ് ജൂലിയറ്റ് (1595)

ഷേക്‌സ്പിയറിന്റെ ആദ്യകാല ദുരന്തനാടകങ്ങളിലൊന്നായ ഇത് എക്കാലത്തേയും കൊണ്ടാടപ്പെട്ട ജനപ്രിയ പ്രണയകഥയാണ്. ഇറ്റലിയിലെ ചെറുനഗരമായ വെറോണയിൽ പരസ്പരശത്രുതയിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന ഇരുകുടുംബങ്ങളിൽ പെട്ട റോമിയോയും ജൂലിയറ്റും അനുരക്തരാവുന്നതും, പിന്നീട് രഹസ്യമായി വിവാഹിരായ ഇവർ വീട്ടുകാർ മൂലം മരണപ്പെടാൻ ഇടയാകുന്നതുമാണല്ലോ ഈ കഥ.

ഈ ദുരന്തനാടകത്തിന്റെ മൂലകഥകളെന്നു വിശേഷിപ്പിക്കാവുന്നവ മൂന്നെണ്ണമുണ്ട്. പക്ഷേ 1474 ൽ എഴുതപ്പെട്ട, മസ്സൂച്ചോ സലെറിന്റാനോ യുടെ 'ഇല് നൊവെല്ലീനോ' ആണ് ഇതിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടതായി ഗണിച്ചു പോരുന്നത്.  പ്രണയിതാക്കളുടെ കുലനാമം ഉള്ള ആളുകൾ ഇപ്പോഴും വെറോണയിലുണ്ടെന്നതിനാലാവാം, ഇത് നടന്ന കഥയാണെന്ന് പലരും കരുതുന്നു. ജൂലിയറ്റിന്റേതെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന വീട് കാണാൻ പലരും വെറോണയിലെത്തുന്നു. റോമിയോ ജൂലിയറ്റിനെ പ്രണയിച്ചതെന്നു കരുതപ്പെടുന്ന മുകൾനിലയിലെ തുറന്ന മുകപ്പ് പോലും ഇപ്പോഴും കാണാം. രണ്ടാം നിലയിലെ മുറിയിലെ നായികയും ഗേറ്റിനു പുറത്ത് നിൽക്കുന്ന നായകനും ഉള്ള 'ആമേൻ' സിനിമയിലെ പ്രണയരംഗങ്ങളാണ് ഇതു വായിച്ചപ്പോഴും പുസ്‌കത്തിലെ മനോഹര കളർ ചിത്രം കണ്ടപ്പോഴും ഓർമ്മ വന്നത്.

'ഹിൽ ഓഫ് റോസസ് ' -റോസാപ്പൂക്കളുടെ കുന്ന്-എന്നു പേരിട്ടിരിക്കുന്ന പ്രണയകഥയാണ് ഈ പുസ്തകത്തിൽ വിവരിച്ചിട്ടുള്ളത്. കുന്നിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലുമായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഗ്രാമങ്ങളിലെ ജനങ്ങൾ കടുത്ത ശത്രുതയിലായിരുന്നു. എപ്പോഴും വിജനവമായിരുന്ന ആ കുന്ന് ഇരു ഗ്രാമക്കാരും ശ്മശാനമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു താനും. ചിലർ ധൈര്യശാലിയെന്നും മറ്റു ചിലർ ഭ്രാന്തചിത്തനെന്നും വിശേഷിപ്പിച്ച റോമിയൂസ് ഒരു ഗ്രാമത്തിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ശത്രുഗ്രാമത്തിലായിരുന്നു ലോകത്തിലേക്കും വച്ച് ഏറ്റവും സുന്ദരിയായ പെൺകുട്ടി ജൂലിയെറ്റയും അവളുടെ സഹോദരൻ റ്റിബോറ്റും താമസിച്ചിരുന്നത്. 'ആഹാ, ഞാൻ അവളെ കാണും, എന്തായാലും വേഷപ്രച്ഛന്ന വിരുന്നല്ലേ നടക്കാൻ പോകുന്നത്, ' റോമിയൂസ് വീമ്പു പറഞ്ഞു, 'എങ്കിൽ അതൊന്നു കാണട്ടെ ' എന്ന് ചങ്ങാതി ക്വിക്‌സിൽവർ അവനെ എരികയറ്റി.

അങ്ങനെ വേഷം മാറിയ റോമിയൂസ് വിരുന്നിനു പോയി, ജൂലിയെറ്റയുടെ കൈ കവർന്ന് നൃത്തവും വച്ചു, അനുരക്തരുമായി! നൃത്താവസാനത്തിനു മുമ്പ് പിൻവാങ്ങിയ റോമിയൂസിനെ ജൂലിയെറ്റ അനുഗമിച്ചു, ശ്മശാനത്തിലൂടെ ചാടിക്കടന്ന് കുന്നുകയറിപ്പോകുന്ന അവൻ ശത്രു ഗ്രാമക്കാരനെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും  പിന്മാറാതെ അവൾ അവനെ വിളിച്ചു, അവൻ ഓടി വന്നു, നിറനിലാവ് സാക്ഷിയാക്കി അവർ നീണ്ടുനിന്ന ചുംബനാലിംഗനത്തിലമർന്നു. പിന്നെ അവർ അവിടെവച്ച് പരസ്പരം കാണാൻ തുടങ്ങി. ഒരു ചുവന്ന റോസാപ്പൂവ് ജൂലിയെറ്റയ്ക്കും വെളുത്ത റോസാപ്പൂവ് റോമിയോവിനും കൈമാറിയാണ് കുന്നിൻപുറത്ത് എത്തും എന്ന സന്ദേശം ഇരുവരും പരസ്പരം എത്തിച്ചിരുന്നത്. തങ്ങളുടെ വിവാഹം വഴി ഇരു ഗ്രാമക്കാരും തമ്മിലുള്ള ശത്രുത അവസാനിപ്പിക്കാനാവുമെന്നും മോഹിച്ചു.

ഒരു നാൾ, കനത്ത ഹിമപാതമുള്ളൊരു രാത്രി, ജൂലിയറ്റെയെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടു ചെന്നാക്കാനും അന്നു രാത്രി അവിടെ തങ്ങാനും തന്നെ അനുവദിക്കണമെന്ന് റോമിയൂസ് അപേക്ഷിച്ചു. പക്ഷേ വിവാഹത്തിനു മുമ്പ് ഒന്നിച്ചു കഴിയാനാവില്ല എന്ന ജൂലിയെറ്റയുടെ നിലപാട് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ഉടനേ തന്നെ വിവാഹം നടത്താം എന്ന് അവർ പള്ളിയിലെത്തി, വിവരങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കിയപ്പോൾ, ഈ വിവാഹം ഗ്രാമീണരുടെ സ്പർദ്ധ ഇല്ലാതാക്കും എന്നു പ്രത്യാശിച്ച വൈദികൻ കൂദാശ നടത്തിക്കൊടുത്തു. വിവാഹിതരായി അവർ ജൂലിയെറ്റയുടെ മുറിയിൽ രാത്രി കഴിച്ചുകൂട്ടി. അവരുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും സന്തോഷം നിറഞ്ഞ സമയം. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ റോമിയൂസ് ഇരുചെവിയറിയാതെ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്കു മടങ്ങി. ഇരുവരും അന്ന് താന്താങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ വിവരം അറിയിക്കാനായിരുന്നു തീരുമാനം. പക്ഷേ സഹോദരിയെ നിരീക്ഷിച്ചിരുന്ന റ്റിബോറ്റ് അവൾക്ക് ശത്രുഗ്രാമത്തിൽ ഒരു പ്രണേതാവുണ്ട് എന്നു മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

റ്റിബോറ്റിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ തന്റെ ഗ്രാമം ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നതു കണ്ടുകൊണ്ടാണ് റോമിയൂസ് തിരികെയെത്തിയത്. തന്റെ ഭാര്യാസഹോദരനായ റ്റിബോറ്റിനെ വധിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ക്വിക്‌സിൽവറിനെ റോമിയൂസ് തടഞ്ഞു, പക്ഷേ രക്ഷപ്പെട്ട റ്റിബോറ്റാവട്ടെ ക്വിക്‌സിൽവറിനെ ആ അവസരമുപയോഗിച്ച് വെട്ടി കൊലപ്പെടുത്തുകയാണ് ചെയ്തത്. റോമിയൂസ് എല്ലാവരേയും ഒറ്റയ്ക്ക് തുരത്തിയോടിക്ക തന്നെ ചെയ്തു.

തിരികെ വീട്ടിലെത്തിയ റ്റിബോറ്റ്, സഹോദരിയോട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു. തങ്ങൾ തലേന്നു വിവാഹിതരായെന്നു പറഞ്ഞതൊന്നും ചെവിക്കൊള്ളാതെ താൻ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരുന്ന ആളിനെ ജൂലിയെറ്റ വിവാഹം ചെയ്തിരിക്കും എന്നു റോമിയൂസ് തറപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു. ജൂലിയെറ്റ വീണ്ടും വൈദികന്റെ അടുത്ത് അഭയം തേടി. ഇരുവരും ആലോചിച്ച് ജൂലിയെറ്റ ഒരു പ്രത്യേക കഷായം കുടിച്ചു. അതുകുടിച്ചാൽ മൂന്നു ദിവസത്തേക്ക് മരിച്ചതുപോലെ കിടക്കും, പക്ഷേ യഥാർത്ഥത്തിൽ മരിച്ചിട്ടുണ്ടാവുകയുമില്ല. ജൂലിയെറ്റയുടെ സംസ്‌ക്കാര ചടങ്ങുകൾക്കുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടക്കുന്ന സമയം മുഴുവൻ വൈദികൻ സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി റ്റിബോറ്റയോടു കെഞ്ചി. പക്ഷേ, വൃഥാവിലായി ആ കെഞ്ചൽ.

സംസ്‌ക്കാരം കഴിഞ്ഞയുടൻ തന്റെ സഹോദരി ഹൃദയം പൊട്ടി മരിക്കുന്നതിനു കാരണക്കാരനായി റോമിയൂസിനെ കൊല്ലുമെന്നായിരുന്നു റ്റിബോറ്റിന്റെ തീരുമാനം. നിവൃത്തിയില്ലാതെ പള്ളി അങ്കണത്തിൽ നിന്ന് ഒരു വെളുത്ത റോസാപ്പൂവ് പറിച്ച് അതിൽ ജൂലിയെറ്റ മരിച്ചിട്ടില്ലെന്നും അവളെ അവളുടെ ശവകുടീരത്തിൽ സന്ദർശിക്കണമെന്നും എഴുതിയ ഒരു കുറിമാനം വച്ച് റോമിയൂസിന് സന്ദേശം എത്തിച്ചു. ആ രാത്രി റോമിയൂസ് ശവകുടീരത്തിലെത്തി, പക്ഷേ അവിടെ റ്റിബോറ്റ് കാവൽ നിന്നിരുന്നു. റ്റിബോറ്റിന്റെ വെട്ടേറ്റ് റോമിയൂസ് മരണപ്പെട്ടു. ഉണർന്നെഴുന്നേറ്റ ജൂലിയെറ്റ പ്രേതമാണോ ആത്മാവാണോ എന്നറിയാത്ത റ്റിബോറ്റ് ഭയന്ന് ക്ഷമ ചോദിച്ചു. ഇരു ഗ്രാമക്കാരുടേയും ഇടയിൽ സമാധാനം വരുത്തണം എന്ന ആവശ്യം അയാൾ അംഗീകരിച്ചു, ജൂലിയെറ്റയുടെ ശവകുടീരത്തിൽ റോമിയൂസിനെ സംസ്‌ക്കരിച്ചു. എല്ലാവരുടേയും യാചന നിരസിച്ച് ജൂലിയെറ്റ ശവകുടീരത്തിൽ തന്നെ താമസമാക്കി. അവൾ അവിടം ഒരു പുണ്യസ്ഥലമാക്കി അവിടെ സന്യാസിനിയെപ്പോലെ കഴിഞ്ഞു. ഏറെ നാൾ കഴിയും മുമ്പ് ജൂലിയെറ്റയും മരിച്ചു, അവളെ അതേ ശവകുടീരത്തിൽ തന്നെ അടക്കുകയും ചെയ്തു.

കഥ പറഞ്ഞു കേട്ട് ധാരാളം പേർ, പ്രത്യേകിച്ചും പ്രണയം കൊണ്ടു മുറിവേറ്റവർ, അവിടം സന്ദർശിക്കാനെത്തി. പോകെപ്പോകെ അത് ഒരു പ്രണയസ്മാരകമായി മാറി. ഗ്രാമീണർ കുന്നു മുഴുവൻ റോസാച്ചെടികൾ നട്ടുപിടിപ്പിച്ചു. ഒരു വശം മുഴുവനും ചുവപ്പ്, മറുവശം മുഴുവനും വെള്ള. വൈരാഗ്യത്തിന്റെ വില ഓർമ്മിപ്പിച്ച് ഇന്നും അവിടെ റോസാപ്പൂക്കൾ പൂത്തുലഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.

Thursday, February 18, 2016

മഹേഷിന്റെ പ്രതികാരം

"ഈ ലോകത്ത് ഏതപമാനവും മര്‍മ്മദാഹകമാണ്. പ്രതികാരത്തിന്റെ ഉല്ലാസംകൊണ്ടേ സാധാരണക്കാരന് ആ തീ കെടുത്താനാകൂ. തന്റെ ഉള്ളില്‍ ജ്വലിക്കുന്ന അപമാനാഗ്നിയില്‍ എതിരാളിയെ ദഹിപ്പിച്ചാലേ അവനു തൃപ്തി കൈവരൂ. മഹാന്മാരുടെ കാര്യം വേറേ. അപമാനാഗ്നിയെ അവര്‍ ക്ഷമയുടെ ശാന്തിദായകമായ ജലധാരകൊണ്ടു മൂടി കെടുത്തിക്കളയും." താരാശങ്കര്‍ ബന്ദോപാദ്ധ്യായയുടെ ആരോഗ്യനികേതനത്തിലെ വരികളാണിവ. അതെ, കടുത്ത അപമാനബോധം ഉളവാക്കുന്ന സങ്കടത്തിന്റേയും നിസ്സഹായതയുടേയും ബൈപ്രോഡക്ട് ആണ് പ്രതികാരചിന്ത. 

പ്രതികാരചിന്തകള്‍ എന്നില്‍ ഇപ്പോള്‍ ഉണര്‍ത്തിവിട്ടത് 'മഹേഷിന്റെ പ്രതികാരം ' എന്ന സുന്ദര സിനിമയാണ്. ആരെയും ഉപദ്രവിക്കാത്ത ഒരു സാധുവായിരുന്നു മഹേഷ്, പക്ഷേ 'ക്ഷമയുടെ ശാന്തിദായകമായ ജലധാരകൊണ്ടു അപമാനാഗ്നിയെ മൂടി കെടുത്തിക്കളയാന്‍' ആയില്ല മഹേഷിന്. കാരണം ആ യുവാവ് മഹാനല്ലാത്ത, തികച്ചും സാധാരണക്കാരന്‍ മാത്രമായിരുന്നുവല്ലോ.

മധുരപ്രതികാരമാണ് എന്നും എനിക്കിഷ്ടം. കുറേ അടിയും ഇടിയും കൊണ്ടും കൊടുത്തും തന്റെ പ്രതികാരപ്രതിജ്ഞ നിറവേറ്റിയെങ്കിലും അവസാനം വില്ലന്റെ പെങ്ങളെ പ്രണയിച്ചു ജീവിതസഖിയാക്കി അതൊരു മധുരപ്രതികാരമാക്കി മാറ്റി മഹേഷ്. അല്ലെങ്കിലും പ്രണയത്തിലും യുദ്ധത്തിലും പാടില്ലാത്തത് ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ.  

ചാനലുകള്‍ വന്നതില്‍പ്പിന്നെ സിനിമയും സീരിയലും നമ്മുടെ നിത്യജീവിതഭാഗമാണ്. എന്തെങ്കിലും കാര്യം വിശദീകരിക്കേണ്ടി വരുമ്പോള്‍ ഇന്ന സിനിമ പോലെ എന്നു പറയുമ്പോള്‍ കേള്‍ക്കുന്നവര്‍ക്ക് എളുപ്പം കാര്യം മനസ്സിലാകുന്നു. അങ്ങനെ പറയുന്നത്, വ്യക്തമാക്കാനുള്ള കഴിവുകുറവുകൊണ്ടാണ് എന്ന് വെള്ളെഴുത്ത് പണ്ടെന്നോ പറഞ്ഞുവച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിലും. ആ സ്വാധീനം ഈ സിനിമയിലെ ഡയലോഗുകളില്‍ ധാരാളമായി, വളരെ രസകരമായി ആദ്യന്തം വാരിവിതറിയിട്ടുണ്ട്. മമ്മൂട്ടിയും മോഹന്‍ലാലും ഈ സിനിമയില്‍ വളരെ ശക്തമായ അസന്നിഹിതസാന്നിദ്ധ്യങ്ങളാണ്. അതേപോലെ 'ചന്ദനമഴ' സീരിയല്‍, കിരീടം സിനിമ, എന്തിനേറെ ശ്വാസകോശ പരസ്യം വരെ ഉണ്ട്. അതെല്ലാം അങ്ങേയറ്റം സ്വാഭാവികതയോടെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നതിലാണ് കാര്യം. തുടക്കം തന്നെ നരസിംഹം സിനിമയിലാണല്ലോ. 'ബെസ്റ്റ് ' 'ഡിങ്കോള്‍ഫി ' തുടങ്ങിയ പ്രയോഗങ്ങളും മറ്റും ഇപ്പോള്‍ മലയാളികളുടെ സാധാരണ വാക്കുകളാണ് എന്നും മനസ്സിലാകുന്നു.    

ക്രിസ്പിനെ കണ്ടപ്പോള്‍ ജനം കയ്യടിച്ചത് എന്തെന്ന് സിനിമ കണ്ടപ്പോള്‍ മനസ്സിലായി. അധികമൊന്നും വായിക്കാതെ പോയതുകൊണ്ട് സൗബിന്‍ എന്നു ഞാന്‍ കേട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അഭിനയമല്ല, കെങ്കേമമായ ഡയലോഗ് ഡെലിവറി,അതിനൊത്ത ശരീരഭാഷ ഇവയാണ് സൗബിന്റെ പ്രത്യേകത എന്നാണ് എന്റെ മതം. 

ഇതിലെ യഥാര്‍ത്ഥ താരം തിരക്കഥയാണ്. സിനിമയും അതിലെ ഓരോ സീനും ഫ്രെയിമും മനസ്സില്‍ കണ്ടു കണ്ടു വേണമല്ലോ ഇത്തരം 'കഥയില്ലാതിരക്കഥ' മെനയുവാന്‍. അതൊരു കഴിവു തന്നെയാണ്. നെല്ലിക്ക-ജനഗണമന സീന്‍ തന്നെ ഒന്നാന്തരം ഉദാഹരണം. മഹേഷിന്റെ പ്രകാശ്‌സിറ്റിയേക്കാള്‍ കുഗ്രാമമായ എന്റെ നാട്ടില്‍ രാത്രിക്ക് പാറപ്പുറത്തുള്ള കപ്പവാട്ട് ഒന്നും  ഇപ്പോള്‍ കാണാന്‍ സാദ്ധ്യതയില്ല. അതേപോലെ ആ ചെരുപ്പ് തേച്ചുകഴുകല്‍. ചെറുപ്പക്കാരനായ ശ്യാം പുഷ്‌കരന്‍ എങ്ങനെ ഈ അന്യംനിന്നുപോയ ഗ്രാമശീലങ്ങള്‍ ഇത്ര തനിമയോടെ കോപ്പി പേസ്റ്റ് ചെയ്തു? അതോ അത്തരം ഗ്രാമങ്ങള്‍ ഇപ്പോഴും കേരളത്തില്‍ ഉണ്ടാവുമോ? എനിവേ, വെല്‍ഡണ്‍ ശ്യാം പുഷ്‌കരന്‍. യൂ ഡിസേര്‍വ് ക്രെഡിറ്റ്. ഇനിയും ഇത്തരം മണ്ണിന്റെ മണമുള്ള തിരക്കഥകള്‍ രൂപപ്പെടട്ടെ താങ്കളുടെ കീബോര്‍ഡില്‍ നിന്നും.

വളരെ കുറച്ച് സീനുകളില്‍ മാത്രം ഉള്ള, ഇ.എം.എസ് ന്റെ കൊച്ചുമകന്‍ എന്ന ഹാലോയും കൂടി വഹിക്കുന്ന സുജിത്തിന്റെ വില്ലന്‍ കഥാപാത്രത്തിനും ഉണ്ട് പുതുമ. കൊടുക്കുന്നവനും കൊള്ളുന്നവനും തമ്മില്‍ വിരോധമൊന്നുമില്ല. പിന്നെ ആ അടി സീന്‍. അതു കണ്ടപ്പോള്‍ ചിലടത്തൊക്കെ മനഃപൂര്‍വ്വം നായകനെ ജയിപ്പിക്കാന്‍ വേണ്ടി വില്ലന്‍ വിട്ടുകൊടുക്കുന്നതായി തോന്നിയിരുന്നു. മലയടിവാരത്തില്‍ തല്ലിനു തെരഞ്ഞെടുത്ത ഗോദയും കൊള്ളാം.

രക്തദാനം പോലുള്ള മഹത്ആശയങ്ങള്‍ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിന് പണ്ടൊക്കെ എഴുത്തും പ്രസംഗവും ആയിരുന്നു വഴി. പിന്നെ ശാസ്ത്രസാങ്കേതിക പരിഷത്തിന്റെയും തനതു നാടകവേദികളുടേയും തെരുവുനാടകങ്ങളായി. എളുപ്പം ജനശ്രദ്ധ ആകര്‍ഷിച്ചിരുന്നു അവര്‍. ബസ്സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ വച്ചുള്ള അടിപൊളി നൃത്തസീന്‍ കണ്ട് ഇതിലെന്താണാവോ ഒരു ചേരാത്ത നൃത്തരംഗം എന്ന് അന്തം വിട്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ അതാ അവസാനം ഉയര്‍ത്തുന്നു രക്തദാന ബാനര്‍. അതെ, ഇതാണ് കാലോചിതം. ആ നൃത്തം റൊമ്പം പിടിച്ചു. അതുകണ്ട് ഡബ്‌സ്മാഷ് എന്നു ചെറുപ്പക്കാരന്‍ പറയുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞിപ്പയ്യന്‍ ഫഌഷ്‌പ്രൊ(?) എന്നോ മറ്റോ തിരുത്തുന്നുമുണ്ട്. 

ജിംസി, സോണിയ തുടങ്ങിയ ചുണയുള്ള പെണ്‍കുട്ടികഥാപാത്രങ്ങളോട് നല്ല മമത തോന്നി. പ്രായേണ അടക്കഒതുക്കക്കാരിയായ സൗമ്യ കാനഡക്കാരനെ കണ്ടപ്പോള്‍ 'കുമ്പിളപ്പം തിന്ന് നടന്നാല്‍ പോരാ , ലോകം ചുറ്റി കാണണം' എന്ന് അങ്ങ് കൂളായി തീരുമാനിക്കുന്നു. അതേസമയം കൂടുതല്‍ മോഡേണ്‍ ആയ ജിംസി, കാര്യങ്ങളെല്ലാം വിശദമായി അന്വേഷിച്ച് നായകനെ അങ്ങു പ്രണയിക്കുകയാണ്. ക്രിസ്പിനും സോണിയയും പരസ്പരം  'ഡിങ്കോള്‍ഫി' ഒന്നുമില്ലാത്ത നല്ല ചങ്ങാതിമാര്‍ മാത്രമാണെന്നും  ക്രിസ്പിന്‍ മധുരമായി സോണിയയുടെ അപ്പന്‍ ബേബിച്ചേട്ടനെ മനസ്സിലാക്കിക്കുന്നുണ്ട്.

ചെറിയ സീനുകളില്‍ മാത്രം വരുന്ന കഥാപാത്രങ്ങള്‍ പോലും നമ്മുടെ മനസ്സില്‍ തങ്ങിനില്‍ക്കുന്നു എന്നതാണ് സിനിമയുടെ മറ്റൊരു പ്രത്യേകതയായി തോന്നുന്നത്. ജനഗണമന സീന്‍, ജിംസിയുടെ അമ്മ, അമേരിക്കക്കാരനും ഭാര്യയും, താഹിര്‍, മഹേഷിന്റെ അപ്പന്‍, സൗമ്യയുടെ അപ്പനമ്മമാര്‍ എല്ലാവരും എത്ര ഭംഗിയായി അവരവരുടെ സാന്നിദ്ധ്യം അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. സൗമ്യയുടെ അപ്പന്റെ കുറിക്കു കൊള്ളുന്ന സംഭാഷണങ്ങള്‍ എടുത്തുപറയേണ്ടവയാണ്. മഹേഷും ബേബിച്ചേട്ടനും ക്രിസ്പിനും നായകന്മാരാണ് എന്നും പറയാം. നിറഞ്ഞാടുന്ന നായക കഥാപാത്രത്തിനു മുന്നില്‍ നിഷ്പ്രഭമാകുന്ന മറ്റു കഥാപാത്രങ്ങളെ കണ്ട് കണ്ട് മടുത്ത നമുക്ക് ഈ മാറ്റം തികച്ചും ആസ്വാദ്യകരമായി തോന്നും. ഇതാണ് ശ്യാം പുഷ്‌കരന്റെ കഴിവ്.

ഇനി മറ്റു ചില പ്രതികാരങ്ങള്‍ കൂടി. 'കമ്യൂണിസ്റ്റ്കാരനാണ് ' എന്നു പറഞ്ഞ് എന്റെ അച്ഛന് പിജി ക്ക് അഡ്മിഷന്‍ നിഷേധിച്ചു തിരു.കോളേജിലെ അന്നത്തെ പ്രശസ്തനായ പ്രിന്‍സിപ്പല്‍. 'ഞാന്‍ എം.എ എടുത്തിട്ട് സാറിനെ വന്നു കാണും ' എന്ന് ബഹുമാനപൂര്‍വ്വം പറഞ്ഞാണ് അച്ഛന്‍ മുറിക്കു പുറത്തിറങ്ങിയത്. ബനാറസ് ഹിന്ദു യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയില്‍ ചേര്‍ന്ന് പ്രശസ്തവിജയം നേടിയതിനു ശേഷം സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റുമായി തിരിച്ചുചെന്ന് സാറിനെ കണ്ടു അച്ഛന്‍. അന്നുമുതല്‍ അവരിവരും വളരെ അടുപ്പത്തിലുമായി. പരസ്പരവിരോധമില്ലാത്ത മധുരപ്രതികാരം. അവരിവരും ഇന്ന് ഇല്ല.

നാലാം ക്ലാസ്സില്‍ പഠിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ എഴുതിയ ഒരു കഥയുടെ പേരും പ്രതികാരം എന്നായിരുന്നു. പ്രിയ കഥാകാരന്‍ കാരൂരിന്റെ കുട്ടിക്കഥകള്‍ വായിച്ച് കിട്ടിയിരുന്ന ആവേശവും, പറഞ്ഞുകേട്ടിരുന്ന ഏതൊക്കെയോ അനുഭവകഥകളും പിന്നെ നുറുങ്ങു ഭാവനയും ചേര്‍ത്ത് എഴുതിയ മധുരപ്രതികാരകഥ തന്നെയായിരുന്നു അതും.

ഏതോ ഒരു സിനിമയില്‍ വാണി വിശ്വനാഥിന്റെ നായികകഥാപാത്രത്തിന്റെ ഒരു ഡയലോഗുണ്ട്-ജീവച്ഛവമായ ഈ മനുഷ്യനോട് (അച്ഛനായിരിക്കാം) എന്തു പ്രതികാരം ചെയ്യാന്‍  എന്നോ മറ്റോ ആയിരുന്നു ആശയം. അതെ, ചിലരെ കാലം തന്നെ ശിക്ഷിക്കും (ഇക്കാലത്ത് പക്ഷേ അങ്ങനെയില്ല എന്ന് എന്റെ നിരീക്ഷണം). അപ്പോഴേയ്ക്കും പ്രതികാരാഗ്നി കെട്ടിട്ടുമുണ്ടാകും. ഏതാണ്ട് ഇതേ പോലെ ഒരവസ്ഥ ഞാനും നേരിട്ടുട്ടുണ്ട്. എന്റെ അച്ഛനമ്മമാരോട് കടുത്ത ദ്രോഹം ചെയ്ത-ഞങ്ങളുടെ ദൃഷ്ടിയില്‍-ഒരു ബന്ധുവിനെ രോഗം പിടിച്ച് കിടപ്പിലായപ്പോള്‍ കാണാന്‍ പോയി. ആ കിടപ്പ് കണ്ടപ്പോള്‍ ദേഷ്യത്തിന്റേയോ പ്രതികാരമോഹത്തിന്റേയോ ലാഞ്ഛന പോലും തോന്നിയില്ലെന്നതാണ് സത്യം. സഹതാപം, അതുമാത്രമായിരുന്നു ഒരേ ഒരു വികാരം. അല്ലെങ്കിലും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം എന്തു പ്രതികാരം? കാലം ഊതിക്കെടുത്തില്ലേ മനസ്സിലെ പ്രതികാരസ്ഫുലിംഗങ്ങള്‍? ആറിയ കഞ്ഞി പഴങ്കഞ്ഞി!